Zwyczajowo piszę o matactwach polityków, ale też instytucji, więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby nie wziąć na tapet banków, które wmawiają potencjalnym kredytobiorcom, że ich nie stać, aby za pożyczone pieniądze kupić sobie dom. Rozumiem, że kwoty zaciąganych kredytów nie są niskie, a żeby były znośne, rozkłada się je na dziesiątki lat, jednak od dawna
Europa przypomina dziś dłużnika, który zamiast szukać uczciwej pracy, zaczyna polerować starą dubeltówkę i wmawia sąsiadom, że za płotem czai się niedźwiedź. Narracja o „nieuchronnej inwazji Rosji”, serwowana nam przez generałów i polityków, już dawno przestała brzmieć jak troska o bezpieczeństwo, a zaczęła przypominać desperacką ucieczkę przed bilansem księgowym. Marszałek Sir Richard Knighton i generał Carsten
Styczeń i luty tego roku przynoszą Irlandii obraz gospodarki, która wygląda jak student ekonomii w drogim garniturze, czyli portfolio pełne sukcesów, ale rachunek za mieszkanie przyprawia o zawrót głowy. Zielona Wyspa wciąż pozostaje jednym z najszybciej rosnących organizmów gospodarczych Europy, lecz napięcia społeczne i polityczne przypominają, że wzrost PKB nie buduje mieszkań ani nie obniża
Świat nie robi nagłych zwrotów, on się przesuwa, centymetr po centymetrze, port po porcie, umowa po umowie i dziś ten ruch widać wyraźnie, bo ciężar geopolityki sunie w stronę państw, które jeszcze niedawno nazywano „wschodzącymi”. Teraz one wstają od zachodniego stołu i przynoszą własny. Blok BRICS przestał być już jakiś czas temu egzotycznym akronimem, bo to
To, co wydarzyło się w Chinach, można nazwać wkręceniem całego świata i to niezależnie od tego, o jakim mówimy zakątku globu. Europa, Ameryka, Afryka, Azja Południowa oni wszyscy w pewnym momencie zorientowali się, że sytuacja, której nie zauważali ich przerosła, a oni przegapili moment zmiany biegów. Nie ma powodu ukrywać, że cały proces zajął lata,
Niewiele jest w Unii Europejskiej dziedzin życia, które nie zostały jeszcze zepsute, ale nie popadajmy w panikę, Ursula Gertrud robi ze swoimi urzędasami wszystko, co jest w jej mocy, aby i to obrócić w perzynę. Co może być zaskakujące, ale całkiem niedawno dotarło do synaps brukselskich urzędników, słowo synapsa napisałem w liczbie mnogiej, bo muszą być
Wyobraź sobie halę produkcyjną o wielkości kilku boisk piłkarskich, a w niej cisza, zero rozmów przy kawie, zero przerw śniadaniowych, zero pytań „czy możesz mnie zastąpić na zmianie”. Światło zgaszone, bo nie ma komu przyświecać. Maszyny pracują w mroku jak precyzyjny, metalowy organizm, a ramiona robotów składają smartfony z chirurgiczną dokładnością. Autonomiczne wózki kursują między
W polskiej polityce prawica od lat opowiada tę samą historię, ale bohaterowie się starzeją, dekoracje płowieją, hasła drukuje się większą czcionką, ale scenariusz pozostaje identyczny, więc najpierw trzeba odsunąć liberałów, potem „jakoś to będzie”. Tyle że państwo to nie remiza strażacka, którą można przejąć po sąsiedniej wsi i przemalować na własny kolor. Państwo wymaga projektu,
Jest coś osobliwego w czytaniu setek krótkich, poszarpanych zdań pod jednym filmem na TikToku, bo to trochę jak podsłuchiwanie rozmów w pubie po północy, gdzie miesza się chaos, emocje, półprawdy, gniew, a czasem nawet zaskakująca wszystkich refleksja. Ten felieton powstał na podstawie komentarzy spod jednego konkretnego filmu. Jednego, co trzeba podkreślić. Nie wszystkich, bo są
Jest w tym coś rozbrajająco ironicznego, że pokolenie wychowane w epoce nieograniczonego dostępu do wiedzy traktuje wiedzę jak opcjonalny dodatek do życia, coś jak instrukcję obsługi tostera – niby jest, ale przecież „na czuja też zadziała”. Młodsze generacje zbudowały sobie świat, w którym kompetencja bywa postrzegana jako dziwactwo, a pewność siebie, nawet całkowicie bez pokrycia,
