Jest takie powiedzenie, że najłatwiej znaleźć winnego daleko od siebie. Kiedy gospodarka zwalnia, przedsiębiorstwa zamykają hale produkcyjne, a Europejczycy z miesiąca na miesiąc coraz dokładniej liczą każde wydane euro, zawsze znajdzie się wygodny kozioł ofiarny. Tym razem znowu padło na Chiny. Od miesięcy słyszymy tę samą melodię, że Chińczycy zalewają Europę tanią produkcją, że europejski przemysł
Kiedy za poprzedniej kadencji w Białym Domu Donald Trump, z właściwą sobie gracją biznesowego buldożera, ogłaszał początek wielkiej wojny handlowej z Chinami, na politycznych salonach Brukseli, Paryża i Berlina zapanował nastrój osobliwego, niemal euforycznego samozadowolenia. Elity zachodniego świata, wychowane na dogmatach o własnej kulturowej i technologicznej wyższości, były święcie przekonane, że to starcie będzie krótkie,
Jako wielbiciel twórczości naszej ambasady, z dużą radością przyjąłem nagranie opublikowanego, i to kolejnego już filmu, który tym razem traktuje o Polsce, bo przecież to nasza ambasada, więc wypadało uradować oczy. Człowiek z wiekiem ma różne przyjemności, więc jedni hodują storczyki, inni oglądają mecze trzeciej ligi okręgowej, a ja z zainteresowaniem śledzę filmową twórczość polskiego
Pomyślmy o własnym zdrowiu i życiu. Etat zwykłego Polaka to 168 g/m-c. Naczelna Izba Lekarska teraz, po aferze Dawida Kacprzyka, proponuje ograniczyć czas pracy lekarzy do 312 godzin/m-c! Nie chcę być leczony przez przepracowanego lekarza, bo jego błąd to zagrożenie dla mojego zdrowia lub śmierć Najpierw okazało się, że lekarz może pracować 24 godziny na dobę
Jest pewna myśl, która jeszcze kilka lat temu brzmiała jak teoria spiskowa, a dziś coraz częściej pojawia się w zwykłych rozmowach przy kawie, w dyskusjach przedsiębiorców i analizach ekonomistów. To przekonanie, że współczesny świat zmierza do modelu, w którym pozostaną już tylko dwie grupy ludzi, czyli bardzo bogaci i bardzo biedni. Pomiędzy nimi – tam,
Tak sobie patrzę na otaczający mnie świat i ludzi, a jako dziaders mam przecież ograniczone horyzonty, więc widzę tylko to, co pozwala mi zobaczyć, aby wyrobić sobie błędną opinię. I super, bo może najmłodszy już nie jestem, ale wzrok mam dobry, słuch jeszcze nie szwankuje, a i ocena sytuacji, o ile wesprzeć się wiadomościami dostępnymi
Przez dziesięciolecia Europejczycy żyli w przekonaniu, że historia właściwie dobiegła końca. Nie było już wielkich rywali, nie było alternatywnego modelu rozwoju. Nie było też jakoby konkurenta zdolnego rzucić wyzwanie gospodarce Zachodu. Byliśmy przekonani, że przyszłość będzie wyglądała dokładnie tak jak teraźniejszość, tylko będzie bardziej zielona, bardziej cyfrowa i bardziej zintegrowana. Tymczasem świat nie przeczytał europejskich instrukcji
Kilka dni temu rozmawiałem z grupą Irlandczyków, którzy – mówiąc oględnie – nie należą do grona entuzjastów obecnego układu władzy. Nie jest to zresztą nic szczególnie zaskakującego. Wystarczy wyjść poza korytarze Leinster House, odłożyć na bok raporty przygotowywane przez ekspertów od dobrego samopoczucia społecznego i posłuchać ludzi przy kawie, w pubie czy na lokalnym targowisku. Niedawno
W Irlandii od miesięcy trwa dyskusja na temat centrów danych i trudno się temu dziwić. Zielona Wyspa stała się w ostatnich latach jednym z najważniejszych cyfrowych magazynów Europy. To właśnie tutaj swoje ogromne serwerownie ulokowały największe światowe koncerny technologiczne obsługujące znaczną część ruchu internetowego naszego kontynentu, ale nie tylko jego. Wraz z rozwojem sztucznej inteligencji
Jest coś głęboko niepokojącego w obserwowaniu współczesnej polityki. Nie dlatego, że politycy się mylą, bo mylić się może każdy. Problem zaczyna się wtedy, gdy rzeczywistość staje naprzeciw politycznych deklaracji, a mimo to rządzący udają, że nic się nie dzieje. Jakby żyli w równoległym świecie, w którym wszystkie eksperymenty społeczne kończą się sukcesem, wszystkie decyzje były
