Nowe, polskie pokolenie wchodzi właśnie na rynek pracy w Irlandii. To potomkowie pierwszych imigrantów z Polski, którzy tutaj doczekali się dzieci albo przywieźli je jeszcze jako oseski na początku lat dwutysięcznych. Dzisiaj ci sami chłopcy i dziewczyny mają po dwadzieścia kilka lat, kończą uniwersytety, zakładają garnitury, odbierają dyplomy i coraz pewniej siadają przy stołach, przy
Zużywają powietrze. Tak, właśnie tak. Brutalnie? Być może, ale świat od dawna cierpi na nadmiar ludzi, którzy istnieją wyłącznie biologicznie, natomiast społecznie są odpowiednikami plastikowej reklamówki miotanej wiatrem na parkingu pod dyskontem spożywczym. Człowiek kiedyś budował mosty, orał ziemię, prowadził wojny, pisał książki, wynajdywał maszyny, ryzykował życiem dla czegoś większego niż liczba serduszek pod relacją
Jeszcze dekadę temu europejski przemysł samochodowy był symbolem technologicznej dumy Starego Kontynentu. Niemieckie limuzyny wyznaczały standard luksusu, włoskie marki pachniały prestiżem, a francuskie i europejskie auta klasy średniej były rozsądnym wyborem dla milionów rodzin. Dziś ten sam sektor przypomina ciężki okręt dryfujący we mgle. Co ciekawe, w Brukseli oraz Berlinie coraz częściej słychać alarmistyczne głosy
Tak się ostatnio rozmarzyłem. Siedziałem w fotelu sącząc napój, który w starożytnym Rzymie mógłby mnie kosztować utratę połowy majątku, a moją życiową partnerkę, cóż, o tym za chwilę. Rozmarzyłem się dlatego, że przeczytałem ostatnio prawa Cesarstwa Rzymskiego. Niektóre z nich dzisiaj, w dobie wszechobecnej poprawności politycznej, parytetów i urlopów „tacierzyńskich”, mogą wydawać się lekko kontrowersyjne.
Koniec dyplomacji, czas na brutalną prawdę, bo doszliśmy do ściany i czas grzecznych dyskusji, poprawnych politycznie eufemizmów i salonowych debat o „wyzwaniach demograficznych” bezpowrotnie minął, więc albo powiemy sobie prosto w oczy prawdę, która boli, albo za kilkadziesiąt lat nasze dzieci będą zwiedzać Europę jak rezerwat wymierających plemion. Prawda jest taka, że jesteśmy świadkami zaplanowanego, systemowego
W ciągu najbliższej dekady system transportu publicznego w Cork przejdzie radykalną i niespotykaną w tym miescie pod względem skali modernizację, na którą prawdopodobnie zostaną przeznaczone miliardy euro. Inwestycje te otwierają historyczną szansę na całkowite przeobrażenie miejskiej sieci komunikacyjnej, stworzenie zintegrowanego systemu, przyjaznego dla użytkowników oraz środowiska, a w konsekwencji, zachęcenie mieszkańców do rezygnacji z samochodów
Świat finansów przypomina dziś orkiestrę grającą na pokładzie Titanica. Na ekranach giełd wciąż migają zielone cyfry, banki centralne uspokajają społeczeństwa, eksperci telewizyjni recytują zaklęcia o „stabilizacji”, ale pod powierzchnią coś już pęka, a pęka coraz głośniej. Widać to szczególnie tam, gdzie politycy Zachodu patrzą niechętnie, czyli w Chinach. Wiadomo nie od dziś, że Pekin nie
Tak sobie właśnie uświadomiłem, że coraz częściej łapię się na tym, że mówię coś w stylu: „a nie mówiłem?”, „kiedyś było inaczej”, „to już przecież było”. Najgorsze jest jednak to, że dziś coraz częściej dochodzę do jeszcze bardziej gorzkiego wniosku, że kiedyś było źle, a dziś jest „prawie tak samo”, tylko opakowanie zmieniono na bardziej
Uwaga, zbliża się ten okres, który w Irlandii ani nie trwa długo, ani nie można użyć stwierdzenia, że upał się rozlał po wyspie, ale piętnastu stopni też nie będzie. Jak przewidują meteorolodzy, nawet ci domorośli, właśnie się on rozbudowuje, przesuwa i wkroczy. Nadciąga zjawisko równie rzadkie, co punktualny autobus w irlandzkim mieście w godzinach szczytu,
Jeszcze kilka lat temu europejski konsument żył w wygodnej iluzji, bo wrzucał do koszyka kawę z Kolumbii, kakao z Wybrzeża Kości Słoniowej, oliwę z Hiszpanii, kurczaka z Polski i mleko z Niemiec i warzywa z Hiszpanii, płacąc za to wszystko mniej więcej tyle, ile kosztował średniej klasy obiad w restauracji. Żywność była tania, półki pełne,
