Partnerstwo medialne zostało zawarte! Jak niedawno pisałem, redakcja musi się rozwijać, bo w przeciwnym razie prędzej czy później zaczyna przypominać człowieka, który od dwudziestu lat siedzi w tym samym fotelu, ogląda te same wiadomości i dziwi się, że świat jakoś nie chce stanąć w miejscu. My na taki scenariusz nie mamy ochoty. Dlatego kolejny raz przygotowaliśmy
Są w życiu takie chwile, kiedy człowiek zaczyna tracić wiarę w urzędy, instytucje i całą tę pięknie poukładaną machinę, która podobno służyć ma obywatelowi. Pisze się pismo, zadaje pytania, czeka na odpowiedź, a potem czeka jeszcze trochę, żeby przypadkiem nie wyjść na człowieka niecierpliwego. W końcu można nawet dojść do wniosku, że list zaginął gdzieś
Wczorajsze wydarzenia przed siedzibą Trybunału Konstytucyjnego stały się wyraźnym znakiem, w jakim kierunku zmierza obecna władza. I nie jest to kierunek, który powinien napawać optymizmem kogokolwiek, komu bliskie są zasady państwa prawa. Mam wręcz wrażenie, że praworządność jest dla obecnej ekipy jeszcze mniej istotna, niż była dla poprzednich ekip rządzących. A przecież Donald Tusk i
To, co w ostatnich latach wyprawia Unia Europejska, musi się skończyć. Nie jutro, nie za kilka lat, nie po kolejnych wyborach, nie wtedy, kiedy następna grupa urzędników uzna, że nadszedł odpowiedni moment na przeprowadzenie niezbędnych reform. Musi się skończyć teraz, bo o ile jeszcze niedawno staliśmy nad przepaścią, o tyle właśnie zaczęliśmy robić ten ostatni
W opracowaniach dotyczących Polski coraz częściej pojawia się liczba, która zaczyna przypominać demograficzny wyrok. Dziesięć milionów. Tyle może nas być w dalszej perspektywie (za 70 lat), jeśli utrzymają się niekorzystne trendy, choć oczywiście wszystko zależy od przyjętego okresu i prognozy. W prostych słowach może to oznaczać, że jako nacja po prostu się kurczymy, a w
Tym razem piszę jako kolaborant, bo ośmielam się mieć inne zdanie od promowanego przez szefa naszej, aż trudno to powiedzieć, dyplomacji, ale skoro muszę się z nim zadać, niechaj słowa samego ministra Radosława – zwanego Radkiem Sikorskim – wskażą, z kim mają do czynienia. Nie do końca rozumiem, jak można być tak głęboko skrzywionym mentalnie, ale
Urlop minął. Jak zwykle zbyt szybko, bo dwa tygodnie przemknęły mi przed oczami niczym mrugnięcie powiek. Człowiek ledwie zdąży się rozgościć, rozpakować walizki, przestawić głowę z jednego trybu na drugi, a już trzeba sprawdzać, czy wszystko zostało załatwione, czy niczego nie zapomniał i, czy przypadkiem nie nadszedł ten mało przyjemny moment, w którym wolność trzeba
Wiejskie życie, miejskie złudzenia i marzenia, które czasem dojrzewają przez pół życia Lubię dzielić się z Wami swoimi przemyśleniami. Z korespondencji wiem, że czasami bywają inspirujące, choć, prawdę mówiąc, częściej chyba wzbudzają emocje z gatunku tych mniej przyjemnych. Miłych słów otrzymuję niewiele, za to czasem ktoś postanowi mi udowodnić, że świat wygląda zupełnie inaczej, niż go
Kolejny rok za mną. A właściwie minął tak szybko, że zaczynam podejrzewać, iż czas również dostał jakiegoś przyspieszenia, tylko jeszcze nikt nie poinformował o tym opinii publicznej. Być może świat rzeczywiście przyspiesza, a być może to ja zwolniłem, żeby mieć więcej czasu na jego obserwację. Jedno i drugie jest zresztą całkiem możliwe. Nie zmienia to jednak
Z głębokim żalem zawiadamiam, że w dniu dzisiejszym odeszła ode mnie najukochańsza wola pisania kolejnych felietonów. Odeszła nagle, choć pierwsze objawy były widoczne już wcześniej. Najpierw przestało mi się chcieć pisać o politykach. Potem przestało mi się chcieć tłumaczyć rzeczy oczywiste. Następnie pojawiło się niepokojące uczucie, że może jednak nie mam obowiązku edukowania całych społeczeństw, zwłaszcza
