Kiedy europejscy liderzy mówią o „nowych możliwościach”, zawsze mam ochotę odruchowo chwycić za portfel i schować go głębiej. Od dawna wiem, że za każdym takim sloganem kryje się kolejne rozmontowywanie tego, co w Europie jeszcze jakoś stoi. Tym razem chodzi o podpisane porozumienie handlowe z Australią, które wygląda dokładnie tak, jakby Bruksela znowu poszła kupić
Są takie momenty w historii, kiedy cisza mówi więcej niż tysiąc głośnych deklaracji i są także takie, kiedy hałas, zgiełk konferencji, szczytów, sankcji i kolejnych „pakietów”, zagłuszyć ma coś znacznie bardziej niewygodnego, czyli brak steru, brak wizji, brak odpowiedzialności. Dziś Unia Europejska znajduje się dokładnie w tym drugim miejscu i nie ma tu miejsca na
Z wiekiem człowiek dowiaduje się o sobie rzeczy zaskakujących, bo na przykład tego, że jest już tak stary, iż powinien zostać objęty ochroną konserwatora zabytków. Najlepiej z tabliczką: „Egzemplarz rzadki, prosimy nie dokarmiać argumentami z TikToka”. Podobno pamiętam czasy, gdy dinozaury parkowały pod moim blokiem, a węgiel kamienny dopiero zastanawiał się nad swoją przyszłością zawodową. Według
Czy Irlandia kształtuje politykę międzynarodową? Odpowiedź na to pytanie jest banalna i właśnie dlatego zbyt prostym byłoby stwierdzenie, że wyspa ma lub nie ma czegokolwiek do powiedzenia na arenie międzynarodowej, bo będzie to lenistwem umysłu. Samo pojęcie uwarunkowane jest pewnymi czynnikami, a te z kolei wpływają na całą ocenę, która dopiero w połączeniu daje obraz
Czasem nawet najbardziej rozpędzona redakcja musi nacisnąć hamulec. Nie taki nerwowy, piszczący, jak przed korkiem na autostradzie, tylko spokojny, miękki, jak wtedy, gdy człowiek zatrzymuje się na chwilę przy drodze i patrzy, jak świat idzie dalej bez jego pośpiechu. Redakcja portalu Polska-IE właśnie dochodzi do takiego momentu, bo przez miesiące gonimy za informacją, sprawdzamy fakty, piszemy,
Handel detaliczny bywa fascynujący, bo to soczewka, w której ludzka psychika odbija się wyraźniej niż w niejednej naukowej rozprawie. Przy sklepowej półce opadają marketingowe maski, znikają wykresy o „racjonalnym konsumencie”, a zostaje człowiek z jego instynktami, lękami i nawykami. Pewna niemiecka sieć dyskontów postanowiła rzucić wyzwanie naszej logice i sprawdzić, czy my w ogóle kupujemy produkt,
Europa ma niezwykły talent do wymyślania idei pięknych jak niedzielny poranek. Takich, które brzmią znakomicie przy kawie, jeszcze lepiej na konferencji prasowej, a najlepiej w programach pilotażowych finansowanych z publicznych pieniędzy. Problem zaczyna się dopiero wtedy, gdy te pomysły próbują spotkać się z gospodarczą rzeczywistością, która jest stworzeniem złośliwym. Tak właśnie wygląda historia czterodniowego tygodnia pracy,
To nie jest felieton o mapach, one są dla uczniów, a o sile, lęku i ambicji, o porządku, który nie tyle nadchodzi, ile właśnie się materializuje, jak mgła, która długo była tylko wilgocią zawieszoną w powietrzu, aż nagle stała się widoczna. Nowy układ świata nie rodzi się w salach ONZ ani w deklaracjach o „wspólnych wartościach”,
Wchodzisz do świątyni nowoczesnego konsumpcjonizmu, gdzie chłodne światło jarzeniówek tnie powietrze z precyzją skalpela, fałszuje kolor mięsa, wysyca czerwień jabłka, siatka na pomarańczy daje złudzenie, że owoc jest w jaskrawym oranżu, a ty, klient, pielgrzym jakości, czujesz się, jakbyś właśnie wkroczył na Broadway i to razem ze wszystkimi gwiazdami światowej sceny. W supermarkecie niestety wszystko
Człowiek całe życie myśli, że jego dochody są sprawą dość przyziemną, że faktura tu, przelew tam, wpływy z reklam raz lepsze, raz gorsze, a tymczasem wystarczy wejść w sekcję komentarzy, by odkryć, że prowadzi się finansowe imperium o zasięgu międzykontynentalnym. Nie wiedziałem, że jestem tak skuteczny, jak i nie wiedziałem nawet, że jestem tak bogaty. Zaczęło
