Catherine Connolly to nazwisko, które jeszcze kilka lat temu kojarzyło się głównie z lokalną polityką w Galway, dziś rozbrzmiewa w całej Irlandii. Niezależna kandydatka, choć o lewicowych poglądach, znana z bezkompromisowości, empatii i uporu, zdobyła ponad 63 procent głosów pierwszej preferencji i tym samym zapewniła sobie miażdżące zwycięstwo w wyborach prezydenckich. 25 października 2025 roku
W tym roku święta Bożego Narodzenia w Irlandii mogą okazać się wyjątkowo kosztowne – i to nie tylko ze względu na prezenty. Rzeźnicy ostrzegają, że tradycyjny indyk, król wigilijnego irlandzkiego stołu, będzie droższy niż kiedykolwiek wcześniej. Ceny mogą wzrosnąć nawet o 6 procent, a w niektórych przypadkach – znacznie więcej. Bożonarodzeniowa oferta produktów w irlandzkich supermarketach
Czy to początek końca Micheála Martina jako lidera Fianna Fáil? Takie pytanie coraz częściej zadają sobie nie tylko komentatorzy polityczni, ale również sami członkowie tej partii. Wewnątrz ugrupowania, które od dekad stanowiło jeden z filarów irlandzkiej sceny politycznej, narasta napięcie, a najnowsza opinia posła Johna McGuinnessa z okręgu Carlow–Kilkenny tylko potwierdzają to, co od tygodni
Tegoroczne wybory prezydenckie w Irlandii zapisały się w historii nie tylko wynikiem, ale i czymś znacznie bardziej niepokojącym. Po raz pierwszy w dziejach Republiki Irlandii liczba głosów nieważnych przekroczyła 200 tysięcy. Nie jest to z całą pewnością drobna ciekawostka statystyczna, lecz poważny sygnał alarmowy dla polityków. Kiedy w sobotni poranek w całym kraju wywracano i
Michael Daniel Higgins zaprzysiężony został na dziewiątego prezydenta Republiki Irlandii w 2011 roku, a w tym czasie konsekwentnie realizował ideę swojej „prezydentury transformacji”, łącząc świat polityki z głębokim etosem społecznym i kulturalnym. Jego kadencja, o czym należy pamiętać, naznaczona była zarówno kryzysem gospodarczym, jak i znaczącymi kamieniami milowymi dyplomatycznymi, które trwale zmieniły postrzeganie tego urzędu
Irlandzka scena polityczna nie widziała takiego trzęsienia ziemi od dekad. Wybory prezydenckie 2025 roku nie tylko wyniosły do władzy niezależną Catherine Connolly – one pogrzebały mit o nieśmiertelności dwóch największych partii XX wieku. Fianna Fáil i Fine Gael, niegdyś uosobienie stabilności i irlandzkiej demokracji parlamentarnej, dziś przypominają dwóch zmęczonych bokserów, którzy od dawna walczą już
W irlandzkiej polityce od dawna mówiono, że nic właściwie się nie zmienia, a zmieniają się tylko nazwiska ministrów. Aż do teraz, bo w sobotę wieczorem, kiedy zliczono wszystkie głosy, okazało się, że Irlandczycy postanowili wreszcie powiedzieć „dość” – i powiedzieli to z rozmachem. Catherine Connolly, niezależna posłanka z Galway, zdobyła 63 procent głosów, zostając dziesiątym
Wybór Catherine Connolly na dziesiątego prezydenta Irlandii to więcej niż symboliczny triumf jednej niezależnej polityczki. To sygnał – głośny i zarazem czytelny, że sceneria polityczna w Irlandii może się radykalnie zmienić. Connolly zdobyła 63 proc. głosów w historycznie jednostronnym zwycięstwie, a wynik ten natychmiast ożywił dyskusję o konsolidacji lewicy i realnej szansie ugrupowań progresywnych na
Zwycięstwo Catherine Connolly nie rozwiąże oczywiście wszystkich problemów Irlandii i sama Connolly z pewnością nie ma złudzeń w tej sprawie, ale jej sukces to coś więcej niż polityczny epizod. To sygnał, że kraj, przez lata zdominowany przez te same nazwiska i te same układy, zaczyna szukać nowego języka – języka szczerości, równości i wspólnoty. Triumf Connolly
Fianna Fáil znalazła się w ogniu krytyki – i to nie ze strony opozycji, lecz własnych posłów. Weteran partii, znany od lat poseł Willie O’Dea nie szczędził słów krytyki wobec kierownictwa i rządu, wskazując, że „karzący budżet” był jednym z głównych powodów rozczarowujących wyników koalicji w wyborach prezydenckich. Były minister obrony obserwując słabnące poparcie dla kandydatki
