Europa żyje na kredyt i to dosłownie. Cały kontynent, z jego bogatą historią, katedrami, tradycją, a nawet filozofią życia, zaciągnął pożyczkę pod zastaw własnej przyszłości. Kiedyś zadłużenie było wstydem, znakiem, że państwo sobie nie radzi. Dziś to powód do dumy – dowód „inwestycji w rozwój”, „modernizacji”, „zielonej transformacji” i wszystkich innych pięknie brzmiących haseł, które
Politycy od dawna uprawiają ten elegancki sport, który polega na przekonywaniu obywateli, że wszystko, co się dzieje, dzieje się dla ich dobra, nawet jeśli właśnie podcięto im gałąź, na której siedzą. Co w tym wszystkim najzabawniejsze, większość kiwa głową, jakby uczestniczyła w kursie przetrwania prowadzonym przez zająca w garniturze. Politycy robią z ludzi idiotów nie
W świecie finansów, gdzie zmienność i niepewność stały się nową normą, jeden kraj z Europy Środkowej od kilku lat systematycznie przyciąga uwagę analityków. Polska, a właściwie Narodowy Bank Polski (NBP) stał się cichym, ale niezwykle dynamicznym, graczem na globalnym rynku złota. Intensywny skup kruszcu z jednej strony może dziwić, ale może też cieszyć, chociaż pojawiają
Czy można uczynić Polskę całkowicie odporną na tzw. rosyjskie zagrożenia? Oczywiście, że można. Wymaga to mniej fatygi niż znalezienie miejsca parkingowego pod Lidlem w sobotę o dziesiątej rano. Warunek jest jeden i nie chodzi ani o milion żołnierzy, ani o parasol atomowy, ani nawet o kolejną kadencję dowolnego zbawcy narodu w garniturze, który ma w
Wyobraźmy sobie, że zamiast niekończących się dyskusji o wiatrakach, które stawiamy wszędzie poza miejscem, gdzie ktoś ma domek z widokiem na ocean, Irlandia inwestuje w coś, co faktycznie działa 24 godziny na dobę. Nie fantazja science-fiction, nie marzenie technoentuzjastów, tylko SMR, czyli Small Modular Reactors. Małe reaktory jądrowe, które można postawić szybciej, niż irlandzki rząd
Nazywa się to „prawem wyborczym”, ale w praktyce coraz częściej przypomina przywilej nadawany uznaniowo niczym kartę stałego klienta w supermarkecie. Bo wyobraź sobie, że od pięciu, dziesięciu, dwudziestu lat mieszkasz w jakimś kraju, pracujesz, płacisz podatki, finansujesz szkoły, drogi, programy socjalne, pensje polityków i marmurowe lobby w ministerstwach, ale gdy przychodzi moment wrzucenia kartki do
Globalna narracja zmienia się szybciej, niż przyznają to rządy i instytucje publiczne. Świat kurczy się gospodarczo i strategicznie, bo najwięksi gracze nie działają już według dawnych schematów. Widać to szczególnie wtedy gdy patrzymy na rolę Chin, Rosji, Stanów Zjednoczonych i coraz bardziej osłabionej Europy. Nie potrzeba efektownych haseł o upadku cywilizacji, by dostrzec ryzyko, które
Unia Europejska znów ma dla nas „dobrą” nowinę, chociaż nikt nie mówi o tym głośno, a i długo jeszcze nie powie, ale pierwsze jaskółki już się pojawiają i tymi są działania budżetowe poszczególnych rządów państw członkowskich. Tym razem nie chodzi o jakąś drobnostkę, czyli krzywiznę banana, plastikowe słomki ani to, jakie żarówki mamy wkręcać do
Gdyby ktoś nam w szkole powiedział, że przyszłość gospodarki, energetyki i portfeli całych narodów zależy od gazu, którego jest w atmosferze mniej niż perfum po jednym psiknięciu, większość ludzi parsknęłaby śmiechem. Ale teraz śmiać się nie wypada, bo przecież „planeta płonie”, jak mówił ex kandydat na prezydenta. Najlepiej od razu wyślij wnuczka do sortowania bananowych
Od dziecka słyszymy, że świat jest skomplikowany, że to wszystko – państwo, gospodarka, relacje międzynarodowe, rynek pracy, podatki, kursy walut i ustawy – to straszna gmatwanina wielu składników, która wygląda jak pajęczyna, którą tylko wybrani potrafią zrozumieć. A najlepiej jeszcze jest, jak ci wybrani mówią do nas językiem skomplikowanym, żeby podkreślić, jak bardzo nie powinniśmy
