W centrach irlandzkich miast problem nie krzyczy ruiną. On milczy. Puste witryny, wygaszone neony, zamknięte drzwi. Na George’s Street w Dún Laoghaire cztery lokale handlowe stoją puste – nie zawalone, nie spalone, po prostu wyłączone z życia i właśnie ta pustka coraz bardziej niepokoi zarówno mieszkańców, jak i władze lokalne. Długotrwałe pustostany komercyjne stały się na
Irlandia patrzy na umowę handlową z krajami Mercosur z wyraźnym dystansem, choć Bruksela od ćwierćwiecza próbuje domknąć porozumienie z Argentyną, Brazylią, Paragwajem i Urugwajem, w Dublinie narasta przekonanie, że cena za liberalizację może okazać się zbyt wysoka. Nie chodzi o ideologię wolnego handlu, lecz o bardzo przyziemne pytanie: kto poniesie koszty tej umowy i czy
Rok 2025 zapisze się w irlandzkich kronikach pogodowych jako czas wyjątkowy, na co wskazuje Met Éireann, bo minione dwanaście miesięcy było jakoby drugim najcieplejszym rokiem od początku pomiarów w 1900 roku. Średnia roczna temperatura powietrza osiągnęła 11,14°C, niemal doganiając rekord z 2023 roku (11,21°C). W porównaniu z długoterminową średnią z lat 1961–1990, wynoszącą 9,55°C, skala
Irlandzka szkoła państwowa to instytucja, która przez dekady była przedłużeniem domu, parafii i lokalnej wspólnoty, a znalazła się dziś w samym oku kulturowego cyklonu. Coraz więcej rodziców mówi wprost, że coś pękło. Zamiast nauczania i wychowania pojawiła się indoktrynacja, natomiast zamiast przekazywania dziedzictwa pojawia się systematyczne wzbudzanie wstydu wobec własnej tożsamości. Iskrą, która rozpaliła gniew, jest
Jest w tym kraju pewna stara, dobra tradycja i kiedy rząd mówi, że trzeba oszczędzać, portfel państwa właśnie pęka w szwach. Gdy słyszymy o powtarzanych od kilku miesięcy „trudnych decyzjach”, „odpowiedzialności fiskalnej” i „braku pieniędzy”, w tle cicho brzęczą… dziesiątki miliardów euro. Brzęczą tak głośno, że aż dziwne, iż nikt w ministerstwach nie dostaje od
Donald Trump nie zbuduje kolejnego pola golfowego w Irlandii i nie dlatego, że zabrakło mu pieniędzy, betonu albo ambicji. Nie dlatego, że rynek się nasycił, a trawa przestała rosnąć. Nie. Powód jest znacznie poważniejszy i na drodze stanął… ślimak. Rzadki. Chroniony. Najwyraźniej nieczytający „The Art of the Deal”. W hrabstwie Clare na terenach słynnego ośrodka Trump
Irlandia dobiła do symbolicznej granicy, którą jeszcze dekadę temu traktowano jak ekonomiczną fantastykę. Według danych Centralnego Urzędu Statystycznego (CSO) w 2025 roku przeciętne tygodniowe wynagrodzenie po raz pierwszy w historii przekroczyło 1000 euro. W trzecim kwartale średnia wyniosła dokładnie 1003,81 euro. Psychologiczna bariera padła, otwieramy szampana, ale ostrożnie, bo korek drogi. Dla porównania w 2015 roku
Irlandzki rynek pracy wysyła coraz wyraźniejsze sygnały schłodzenia popytu na wysoko wykwalifikowanych specjalistów, szczególnie w sektorze technologicznym. Nie chodzi o załamanie ani nagłe tąpnięcie, lecz o zmianę dynamiki, która jeszcze kilka lat temu wydawała się nie do zatrzymania. W tle coraz częściej pojawia się czynnik, o którym mówi się półgłosem, ale myśli głośno, czyli rosnący
Irlandzkie Siły Obronne włączyły się wczoraj w monitoring rosyjskiego tankowca należącego do tzw. floty cieni, który w ostatnich dniach zbliżył się do wyspy. Wszystko wskazuje na to, że działania miały charakter rozpoznawczy i były odpowiedzią na rosnące napięcia wokół jednostek objętych amerykańskimi sankcjami na północnym Atlantyku. Z danych śledzenia lotów wynika, że samolot rozpoznania morskiego C295
Irlandia ma nowego mistrza porządku. W najnowszym badaniu organizacji Business Against Litter (IBAL) palma pierwszeństwa przypadła Sligo, które wyprzedziło dotychczasowego lidera, czyli Naas, i uznane zostało za najczystsze miasto w kraju. Co więcej, w żadnym z 40 przebadanych miast nie stwierdzono w minionym roku „poważnego zaśmiecenia”, a na kraj, w którym kawa na wynos jest
