Są liczby, które nie potrzebują komentarza, a to dwadzieścia tysięcy ludzi wyrzuconych z własnych domów w ciągu jednego roku. Najwięcej od czasów wielkiego głodu, tak przynajmniej twierdzi Partia Pracy. Brzmi jak echo z XIX wieku, a to przecież współczesna Irlandia, kraj chwalący się stabilnością i wzrostem, tyle że gdzieś między statystyką a rzeczywistością gubi się
Irlandia patrzy dziś na lustro i widzi w nim coś więcej niż obsesję smukłej sylwetki. Widzimy panikę, desperację i rosnący rynek nielegalnych leków, który rozlewa się po kraju szybciej niż zdrowy rozsądek. Liczby nie kłamią i ilość przechwyconych przesyłek z lekami na odchudzanie wystrzeliła z 1582 w 2024 r. do 48 752 w ubiegłym roku.
Lotnisko w Dublinie jest dziś jak wielki organizm, który próbuje zaczerpnąć powietrza, ale ktoś zacisnął mu opaskę wokół szyi. Tę opaskę stanowi limit 32 milionów pasażerów rocznie obsługiwanych przez Terminal 1 i Terminal 2, czyli regulacja wprowadzona lata temu, gdy planowano trzeci terminal. Wtedy miało to sens, a dziś przypomina bardziej zardzewiałą blokadę przyczepioną do
W powietrzu czuć już tę znajomą nutę: zapach czekolady, lekki dreszcz zakupowej ekscytacji i pytanie, które wraca co roku jak bumerang, ile właściwie wydamy na wielkanocne jajka? Najnowsze badania zlecone przez Repak podpowiadają, że w tym roku przeciętne irlandzkie gospodarstwo domowe szykuje się na wydatek rzędu 32 euro, a jeśli w domu biegają dzieci, ta
Irlandzka gospodarka jeszcze niedawno próbowała przekonywać samą siebie, że najgorsze mamy już za sobą, ale Bank of Ireland leje kubeł zimnej wody na ten optymizm. Według najnowszych szacunków banku marcowa inflacja może sięgnąć od 3,5% do 4%, wyraźnie powyżej wskazań lutowych, kiedy uwidoczniło się 2,7%. To ruch, który wygląda nie jak pojedynczy skok, lecz jak
Kiedy gabinet premiera Martina zapewniał z poważnymi minami, że ich działania i program zahamują wzrost czynszów i wreszcie przyniesie oddech rynkowi najmu, wielu ekspertów oraz opozycja nie kupowało tej narracji nawet po promocyjnej cenie. Rynek mieszkaniowy ma swoją własną logikę, swoją bezlitosną matematykę i swoje kapryśne prawa popytu oraz podaży, a próbę ich ujarzmienia można
Gdy na horyzoncie irlandzkiej polityki unosi się zapach oleju napędowego, a społeczeństwo nerwowo zerka na liczniki cen, rząd postanawia rzucić kilka szczapek do ogniska debaty, a tym razem w formie obniżek akcyzy. Choć to może nie będzie rewolucja na miarę zmiany biegu rzek, to jednak mała ulga, którą wielu kierowców i gospodarstw domowych powita z
1 maja w życie wejść ma umowa, o której brukselskie salony mówią językiem „wzrostu” i „odporności”, a irlandzki rolnik, jeśli jeszcze nie krzyczy, to już zaciska zęby. Po ponad 25 latach negocjacji Unia Europejska otwiera szeroko drzwi dla krajów Mercosur, czyli Brazylii, Argentyny, Paragwaju i Urugwaju. Ponad 700 milionów ludzi, jedna czwarta światowego PKB –
Gdy Cieśnina Ormuz została sparaliżowana, ceny paliw wystrzeliły szybciej niż nerwy kierowców w korku na M50. Podwyżki pojawiły się niemal natychmiast, jakby ktoś wcisnął guzik z napisem „panika” i rynek posłusznie wykonał polecenie. Teraz jednak gdy rząd zapowiedział obniżkę akcyzy nawet o 25 centów na litrze, rzeczywistość nagle zwalnia. Bardzo wolno zwalnia. Branża paliwowa studzi entuzjazm
Irlandzka polityka przez dekady przypominała dobrze znany spektakl, więc te same twarze, te same role, zmieniają się tylko dekoracje. Dwie partie – Fianna Fáil i Fine Gael – raz po raz przejmowały stery, tworząc system, który dla wielu wyborców stał się czymś więcej niż stabilnością. Stał się stagnacją. Dziś jednak na horyzoncie widać zmianę, nie tę,
