Odrodzenie wielkiego ekranu. Dlaczego mieszkańcy Irlandii masowo wracają do kin

Kiedy jeszcze niedawno rynkowi analitycy wieszczyli ostateczny zmierzch tradycyjnej kinematografii na rzecz platform streamingowych, codzienność postanowiła napisać zupełnie inny scenariusz. Obserwacja rynku jednoznacznie wskazuje, że domowe kanapy i osobiste ekrany smartfonów przestały wystarczać odbiorcom poszukującym autentycznych kinowych doświadczeń.

Irlandia stała się obecnie fascynującym poligonem doświadczalnym dla branży rozrywkowej. Zjawisko, które obserwujemy w tym kraju, dowodzi, że kinowa magia posiada niezwykłą siłę przyciągania, potrafiącą skutecznie wygrać z wygodą własnego salonu. Statystyki pokazują bezdyskusyjny renesans formy kulturalnej, którą wielu zdążyło już przedwcześnie pożegnać.

Spoglądając na twarde dane statystyczne z pierwszych siedmiu miesięcy bieżącego roku, widzimy wyraźnie, jak potężne nastąpiło ożywienie. Od stycznia do lipca frekwencja w irlandzkich multipleksach oraz kinach studyjnych poszybowała w górę o całe dwanaście procent w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego. Przełożyło się to na imponujący wynik siedmiu i pół miliona wyprzedanych biletów. Wszystkie wskaźniki ekonomiczne, uwzględniające zarówno całkowity przychód z kas biletowych, jak i samą liczbę widzów, jednoznacznie sugerują, że bieżący okres rozliczeniowy zamknie się najlepszym rezultatem od przełomowego, przedpandemicznego okresu z dwa tysiące dziewiętnastego roku.

Warto się więc zastanowić, co dokładnie stanowi magnes przyciągający tak liczny tłum przed wielkie ekrany.

Głównym motorem napędowym tego spektakularnego sukcesu okazuje się przemyślana, zróżnicowana i niezwykle atrakcyjna oferta programowa, która trafiła w gust zróżnicowanych grup wiekowych. Pierwsza połowa roku budowała swoją dynamikę w oparciu o głośne, wyczekiwane tytuły artystyczne oraz komercyjne. Analitycy rynku wskazują, że potężny impuls nadano już na samym początku roku, gdy do dystrybucji trafił głośny obraz „Hamnet”, w którym główne role wykreowali doceniani aktorzy Paul Mescal oraz laureatka Oscara Jessie Buckley. Film ten nie tylko podbił serca krytyków, ale również przyciągnął do sal kinowych rzesze widzów poszukujących ambitniejszego repertuaru.

Prawdziwym rekordzistą i komercyjnym wygranym dotychczasowych miesięcy okazała się jednak opowieść biograficzna „Michael”, przybliżająca skomplikowane życie oraz twórczość Michaela Jacksona. Zestawienie najpopularniejszych produkcji uzupełniają takie hity jak wielopokoleniowe „Toy Story 5”, klasyczna epopeja „Odyseja”, dynamiczny „The Super Mario Galaxy Movie” czy kontynuacja kultowego komediodramatu „Diabeł ubiera się u Prady 2”.

Dynamika ta nie słabnie, co potwierdzają doskonałe wyniki z okresu letniego. Maj, czerwiec oraz lipiec okazały się wyjątkowo łaskawe dla operatorów kinowych dzięki przemyślanemu połączeniu kina familijnego z wielkimi produkcjami. Co istotne, perspektywy na nadchodzące miesiące rysują się w równie jasnych barwach. Kalendarz nadchodzących premier zapowiada utrzymanie trendu wzrostowego. Prawdziwe oblężenie sal kinowych przewidywane jest na okres przedświąteczny. To właśnie wtedy zadebiutują najnowsza odsłona dystopijnego świata „Igrzyska śmierci: Wschód słońca na żniwach”, a także wyczekiwane widowiska „Avengers: Doomsday” oraz „Diuna: Część 3”.

Niezwykle istotnym czynnikiem wspierającym tradycyjne kino są systematyczne inicjatywy branżowe, czyniące X Muzę dostępną dla każdego. Doskonałym przykładem był niedawny Narodowy Weekend Kinowy. Święto to przyciągnęło prawdziwe tłumy, a rezerwacje w wielu placówkach w całym kraju wyprzedały się do ostatniego miejsca. Kluczem do sukcesu okazała się przystępna polityka cenowa, oferująca wejściówki już od kwoty czterech euro.

Tego typu akcje idealnie wpisują się w unikalną specyfikę irlandzkiego społeczeństwa. Trzeba także pamiętać, że Zielona Wyspa od lat szczyci się najwyższym w całej Europie wskaźnikiem frekwencji kinowej w przeliczeniu na jednego mieszkańca. Kraj posiada również najbardziej rozwiniętą infrastrukturę kinową na Starym Kontynencie i średnio jeden ekran przypada tu na dziesięć tysięcy osób. Kino jest po prostu głęboko zakorzenionym elementem tutejszej tożsamości społecznej i sposobem na spędzanie wolnego czasu.

Żeby w pełni zrozumieć ten fenomen, należy przyjrzeć się szerszemu kontekstowi przemian w sposobie konsumpcji mediów. Zjawiska te poddała szczegółowej analizie ceniona firma badawcza Core. Z opublikowanych raportów wyłania się obraz rynku mocno pofragmentowanego, na którym odbiorcy wykazują jednak wyjątkowo wysoki poziom zaangażowania.

Obserwujemy nieuchronny, stopniowy spadek popularności tradycyjnej telewizji linearnej, rozumianej jako oglądanie programów w czasie rzeczywistym. Zjawisko to jest szczególnie widoczne wśród młodszych grup wiekowych. Osoby w przedziale wiekowym od piętnastego do trzydziestego czwartego roku życia spędzają przed klasyczną telewizją zaledwie czterdzieści trzy minuty dziennie, podczas gdy ogół populacji przeznacza na to średnio dwie godziny i siedemnaście minut. Wśród młodych ludzi spadek ten sięgnął aż trzynastu procent.

Odwrót od tradycyjnej ramówki telewizyjnej nie oznacza jednak, że przestaliśmy oglądać treści wideo. Ciężar uwagi przeniósł się w stronę usług na żądanie oraz platform streamingowych, które odnotowują dynamiczne wzrosty. Co niezwykle ciekawe, nawet w erze powszechnej cyfryzacji i dominacji urządzeń mobilnych, to właśnie duży ekran wciąż pozostaje sercem domowej rozrywki. Aż pięćdziesiąt siedem procent treści wideo na żądanie konsumujemy na domowych telewizorach, a nie na smartfonach czy laptopach. Natomiast lojalność widzów wobec wysokiej jakości obrazu i komfortu oglądania, płynnie przenosi się z salonów do sal kinowych.

Skoro cenimy sobie duży ekran we własnym domu, naturalnie poszukujemy jeszcze doskonalszych wrażeń wizualnych oraz dźwiękowych, które jest w stanie zapewnić jedynie profesjonalna sala kinowa. Wyprawa do kina stała się więc celebracją, wyjściem ze sfery prywatnej do wspólnotowej, czymś, czego żaden, nawet najbardziej zaawansowany technologicznie ekran smartfona, po prostu nie jest w stanie zastąpić.

Bogdan Feręc

Źr. Independent

Photo by Krists Luhaers on Unsplash