Między chodnikiem a przepisem. Elektryczne hulajnogi jadą po swojemu

Hulajnoga elektryczna miała być symbolem miejskiej nowoczesności, czyli cicha, zwinna i ekologiczna. W irlandzkiej rzeczywistości coraz częściej staje się jednak symbolem chaosu i lekceważenia przepisów. Użytkownicy hulajnóg nagminnie łamią zasady ruchu drogowego, a państwo, patrzy na to z bezradnością człowieka próbującego złapać wiatr w siatkę.

Od maja 2024 roku obowiązują w Irlandii nowe regulacje. Hulajnogi elektryczne nie mogą poruszać się szybciej niż 20 km/h, a korzystać z nich mogą wyłącznie osoby powyżej 16. roku życia. W teorii wszystko wygląda rozsądnie. W praktyce – przepisy często istnieją jedynie na papierze. Ekspert ds. transportu i redaktor CompleteCar.ie Shane O’Donoghue nie ma wątpliwości: głównym problemem nie jest brak regulacji, lecz ich egzekwowanie. Jego zdaniem Garda zwyczajnie nie dysponuje wystarczającą liczbą funkcjonariuszy, by skutecznie kontrolować użytkowników hulajnóg, w tym egzekwować obowiązek noszenia kasków, który coraz częściej pojawia się w debacie publicznej.

Rząd rozważa obecnie zaostrzenie przepisów po śmierci trzech użytkowników hulajnóg elektrycznych i serii poważnych obrażeń, do których doszło w ubiegłym roku. Trudno się dziwić – statystyki szpitalne, zwłaszcza dotyczące dzieci, są alarmujące. O’Donoghue przyznaje wprost, że obowiązkowe kaski to dobry pomysł. Zaraz potem dodaje jednak gorzką puentę, że jeśli państwo nie potrafi wyegzekwować obecnych zasad, dokładanie kolejnych niewiele zmieni.

Problem jest poważny, bo na drogach jest zbyt mało policjantów, a hulajnoga, w przeciwieństwie do samochodu, potrafi zniknąć z pola widzenia w kilka sekund. Radiowóz zatrzymuje się, kierowca wysiada, a użytkownik hulajnogi już skręca w boczną uliczkę. Prawo zostaje w tyle, a prędkość wygrywa. Do tego dochodzi fundamentalna sprzeczność infrastrukturalna. Hulajnogi nie nadają się do jazdy po chodnikach, gdzie stanowią zagrożenie dla pieszych. Jednocześnie drogi, zwłaszcza w dużych miastach, są dla nich zwyczajnie niebezpieczne, więc użytkownicy hulajnóg utknęli w prawnej próżni, gdyż nie są pieszymi, ale też nie są pełnoprawnymi uczestnikami ruchu drogowego.

Zdaniem O’Donoghue’a jednym z realnych rozwiązań byłaby rozbudowa infrastruktury rowerowej. W wielu europejskich metropoliach hulajnogi i rowery mają do dyspozycji gęstą sieć wydzielonych tras. W Irlandii wciąż jest to raczej wyjątek niż reguła. Dublińskie nabrzeża, jak zauważa ekspert, są dla rowerzystów i użytkowników hulajnóg „katastrofą” – szczególnie po zmroku. Efekt jest przewidywalny. Użytkownicy hulajnóg jeżdżą za szybko, bez kasków, często wśród pieszych lub wbrew zasadom ruchu. Nie zawsze z brawury, a czasem z braku alternatywy, ale niezależnie od motywacji, konsekwencje są coraz poważniejsze.

Hulajnoga elektryczna stała się więc testem dla państwa, czy potrafi dostosować prawo, infrastrukturę i egzekwowanie przepisów do nowej rzeczywistości. Na razie test ten Irlandia zdaje połowicznie. Przepisy są, ofiary są, a porządek, jak to często bywa, jeszcze nie dojechał na miejsce.

Bogdan Feręc

Źr. News Talk

Photo by shraga kopstein on Unsplash