Idzie zima, lampki mrugają, a Irlandczycy znów szykują rytuał wysyłania paczek do USA, wypełnionych tęsknotą zapakowaną w folię bąbelkową. Problem w tym, że w tym roku część tradycyjnego ładunku… nie przejdzie przez granicę. An Post wydało właśnie oficjalne ostrzeżenie: Ameryka mówi „stop” wszystkim przesyłkom z żywnością. Od 29 sierpnia decyzją rządu USA do Stanów nie wolno
Irlandia robi to, co powinna była robić od dawna, czyli zaczyna przechodzić na biometan, co mogłaby zrobić już dawno temu, a wówczas zlikwidowałaby w 100% problem z odpadami po produkcji zwierzęcej, rolnej i nie miała problemu z odpadami organicznymi, a pochodzącymi z gospodarstw domowych. Gas Networks Ireland, więc operator 14 758 kilometrów gazowych arterii kraju ogłosił
Dublin miał być przystanią. Zamiast tego stał się biurem rachunkowym, w którym nikt nie pilnuje paragonów, a przynajmniej część z nich zostało zgubionych albo nikomu nie chciało się na nie nawet spojrzeć. Raport irlandzkiego Kontrolera i Audytora Generalnego z 30 września 2025 roku brzmi jak lista zakupów, które zapłacił sąsiad, ale z jego karty i bez
Irlandia lubi pozować na start-upowego Leprechauna w zielonym garniturze: technologiczna, szybka, błyskotliwa, z głową pełną pomysłów, ale gdy zajrzeć pod maskę, zamiast garnka złota widać raczej rachunek z pubu wypisany na kredyt. Najnowszy Global Talent Report przeprowadzony przez Hays osadza Irlandię w końcówce klasy, czyli na 33. miejscu na 35 gospodarek. Gorzej wypadają tylko państwa,
Galway, czyli słynne Miasto Plemion znów zakręci żarówkami na maksa i odpali swój zimowy teatr atrakcji. Piętnasty raz z rzędu startuje Galway Christmas Market, jarmark, który w listopadzie i grudniu nie jest tylko miejscem, a stanem umysłu. W 2025 roku potrwa od 7 listopada do 31 grudnia. Rok temu przez Galway Christmas Market przewinęło się 450
Kiedyś w Dublinie najgroźniejsze w autobusie było to, że zapomnisz wysiąść na swoim przystanku, natomiast dziś problemem jest, czy w ogóle dojedziesz. Kamienie lecą jak grad, młotki ratunkowe służą jako młotki zagłady, a jajka przestają być składnikiem śniadania i stają się amunicją. To nie kryminał w stylu retro, tylko statystyki Dublin Bus. Liczby są bezlitosne jak
31 października w miejscowości Drogheda wieczór zapowiadał się jak z playlisty Halloween: cukierki, kostiumy i śmiech dzieci, ale do 20:15, kiedy przy Georges Street ktoś zamienił dynię na kanister. Zamiast strachu na żarty pojawił się strach na serio, a zamiast płomieni ze świeczek – ogień, który niemal spisał na straty ludzkie życie. Irlandzka policja, czyli Garda
Na papierze wygląda to nieźle. Według najnowszych danych Centralnego Urzędu Statystycznego (CSO), bezrobocie w Irlandii w październiku 2025 roku wyniosło 5%. Niewiele, zwłaszcza w porównaniu z unijną średnią. Gospodarka wciąż pracuje, sklepy są pełne klientów, a kawiarnie w Dublinie mają problem nie z brakiem gości, lecz miejsc. Ale wystarczy spojrzeć głębiej w tabelki CSO, by
Witamy w świecie, w którym każdy pomidor ma swojego świadka, a każda paczka makaronu – osobisty zapis wideo. Kamery przy kasach samoobsługowych, niegdyś nowinka techniczna usprawniająca handel, dziś coraz częściej budzą wśród klientów niepokój i gniew. Wystarczy stanąć przy jednej z takich kas w Dunnes Stres lub Tesco, żeby poczuć się jak podejrzany w sklepowym
Pomysł darmowego transportu publicznego co jakiś czas wraca do dyskusji publicznej niczym odgrzewany hit: głośny, łatwy do zapamiętania i idealny do kampanii. Ostatnio błysnęło w kontekście kampanii w Nowym Jorku, gdy Zohran Mamdani obiecywał bezpłatne autobusy jako sposób na obniżenie kosztów życia i znów pojawia się pytanie: czy coś podobnego miałoby sens w Irlandii? Krótka odpowiedź:
