Podniebny rejestr niepożądanych zachowań. Czy międzynarodowa baza danych ukróci agresję w chmurach?

W obliczu narastającej fali incydentów z udziałem agresywnych pasażerów, sektor lotniczy stanął przed dylematem dotyczącym skuteczności metod dyscyplinowania podróżnych. Impulsem do wznowienia debaty o bezpieczeństwie stało się nagranie, które obiegło sieć, dokumentujące skandaliczne zachowanie pasażera wykrzykującego agresywne hasła w kierunku personelu.

W odpowiedzi na ten i podobne incydenty, linia lotnicza Jet2 wystąpiła z postulatem stworzenia globalnego, międzynarodowego rejestru osób powodujących zakłócenia w ruchu lotniczym. Inicjatywa ta zakłada uniemożliwienie rezerwacji lotów osobom, które raz dopuściły się złamania norm społecznych lub zagroziły bezpieczeństwu operacji lotniczej.

Propozycja ta spotyka się jednak z istotnym sceptycyzmem ze strony ekspertów i byłych pracowników branży, którzy wskazują na szereg barier natury etycznej i logistycznej. Posiadająca wieloletnie doświadczenie jako stewardesa Marisa Mackle podkreśla, że statyczna baza danych nie uwzględnia naturalnej zmiany postaw ludzkich wraz z upływem czasu. Podnosi ona argument, że błędy młodości, popełnione na przykład podczas wakacyjnych wyjazdów, mogłyby bezterminowo rzutować na przyszłe życie dorosłych już pasażerów, uniemożliwiając im podróże rodzinne czy udział w uroczystościach o charakterze prywatnym.

Według przeciwników tego rozwiązania, to nie linie lotnicze, lecz organy ścigania i sądy powinny sprawować kontrolę nad karaniem obywateli, gdyż prywatne podmioty nie posiadają mandatu do pełnienia funkcji sędziowskich.

Kluczowym problemem, na który zwracają uwagę krytycy projektu, jest kwestia nadzoru nad stanem pasażerów jeszcze przed wejściem do samolotu. Analizy przypadków agresji wykazują, że znaczna część kłopotliwych osób znajduje się pod silnym wpływem alkoholu już w terminalu. Postuluje się zatem zwiększenie aktywności personelu naziemnego oraz pracowników odpowiedzialnych za odprawę bagażową. Istnieje uzasadnione podejrzenie, że obsługa lotniskowa czasami świadomie dopuszcza nietrzeźwe osoby do wejścia na pokład, chcąc w ten sposób usunąć problem z przestrzeni terminala i przerzucić odpowiedzialność na załogę samolotu.

Wprowadzenie restrykcyjnej bazy danych mogłoby zatem stać się jedynie półśrodkiem, który zamiast rozwiązywać źródło problemu, jakim jest dostęp do alkoholu i brak selekcji na etapie bramki, jedynie stygmatyzuje podróżnych po fakcie. Skuteczna walka z agresją w powietrzu wymagałaby raczej zacieśnienia współpracy między wszystkimi służbami lotniskowymi i rygorystycznego egzekwowania zakazu wpuszczania osób nietrzeźwych do kabiny pasażerskiej, zamiast polegania na cyfrowych listach osób wykluczonych.

Co interesujące, ani Ryanair, ani też Aer Lingus, nie odrzuciły stanowczo tej propozycji.

*

W praktyce stworzenie takiego rejestru oznaczałoby, że nowoczesny system rezerwacyjny działałby na zasadzie wyśmianej przez Stanisława Bareję tablicy: „Tych klientów nie obsługujemy”, przenosząc realia PRL-owskiego handlu detalicznego wprost do świata cyfrowego lotnictwa.

Bogdan Feręc

Źr. News Talk

Photo by Suhyeon Choi on Unsplash / You Tube