Zmiana czasu 2026 r. Czy kiedyś nastąpi ostatni raz?
Właśnie teraz, jak co roku o tej porze, wraca to samo pytanie: czy kiedyś nadejdzie definitywny koniec przestawiania zegarków? Wokół tematu narasta mnóstwo szumu, a media prześcigają się w zapowiedziach te rewolucji. Rzeczywistość jest jednak konkretna i tej nocy z 28 na 29 marca 2026 roku ponownie przesuwamy wskazówki z godziny 2:00 na 3:00. Choć śpimy o godzinę krócej, w zamian zyskujemy jaśniejsze i dłuższe popołudnia. Mimo powszechnych nadziei na stabilizację, wszystko wskazuje na to, że ta noc nie jest jeszcze pożegnaniem z tradycją.
Dlaczego nadal to robimy?
Powód jest prozaiczny i zmiana czasu wynika bezpośrednio z przepisów Unii Europejskiej. Wspólne zasady są niezbędne, aby utrzymać spójność w:
- transporcie międzynarodowym,
- handlu,
- globalnych systemach informatycznych i bankowych.
Unijny pat: Konsultacje kontra rzeczywistość
Temat likwidacji zmiany czasu nie jest nowy. Już w 2018 roku Unia Europejska pyta mianowicie swoich obywateli o zdanie. Wynik jest miażdżący: ponad 4,6 miliona osób (w tym ogromna większość Polaków) opowiada się za zniesieniem tego obowiązku. Gdzie leży problem? Państwa członkowskie nie potrafią dojść do porozumienia, który czas powinien zostać z nami na zawsze. Jedne kraje forsują czas letni, inne wolą zimowy. W efekcie cały proces legislacyjny utknął w martwym punkcie i do dziś brakuje ostatecznej decyzji.
Tak na marginesie, Polacy i Irlandczycy opowiedzieli się za czasem letnim i argumentacja jest silna: więcej światła po pracy i szkole przekłada się na lepsze samopoczucie i większą aktywność obywateli. Choć w 2025 roku pojawia się projekt odpowiedniej ustawy, bez zielonego światła z Brukseli zmiana ta pozostaje jedynie w sferze planów. Jednostronne wypowiedzenie posłuszeństwa oznaczałoby nie tylko kary finansowe, ale i potężne utrudnienia w komunikacji z sąsiadami.
Jedna godzina, wielkie skutki
Choć mowa tylko o 60 minutach, skutki dla organizmu są realne. Zmiana czasu gwałtownie uderza w nasz rytm dobowy. Jak donosi serwis Medonet, rozregulowanie zegara biologicznego zwiększa ryzyko:
- chorób serca i cukrzycy,
- problemów psychicznych,
- otyłości.
Szczególnie dotkliwie odczuwają to pracownicy zmianowi. Nawet jeśli zachowują pełne wynagrodzenie, ich organizmy walczą z nagłym przesunięciem harmonogramu, co rzutuje na zdrowie przez kolejne tygodnie. Do tego dochodzą kwestie techniczne – pociągi, które muszą stać na bocznicach, by wyrównać czas, oraz firmy, które mozolnie dostosowują swoje systemy do nowej godziny.
Co przyniesie przyszłość?
Wracamy do punktu wyjścia. Na ten moment nie ma wiążącej decyzji o likwidacji zmiany czasu i dopóki Unia Europejska nie wypracuje wspólnego stanowiska, nasze zegarki nadal dwa razy w roku wymagają interwencji. Nadzieja na zmiany odżywa co sezon, ale na razie musimy pogodzić się z faktem, że to jeszcze nie koniec.
Bogdan Feręc
Źr. Mat. prasowe
Photo by Lukas Blazek on Unsplash
