Trump ma dość ukraińskiego balastu? Kulisy narastającego dystansu między Waszyngtonem a Zełenskim

W amerykańskiej polityce od dawna nic nie jest proste, lecz relacja Donalda Trumpa z Wołodymyrem Zełenskim w ostatnich miesiącach wydaje się szczególnie naładowana podejrzliwością, niechęcią i ciężarem wzajemnych oczekiwań. Zgodnie z narracją, która coraz głośniej krąży w politycznych kręgach, Trump postrzega dziś prezydenta Ukrainy nie jako partnera, lecz jako obciążenie, swoisty polityczny kamień u nogi, który ciągnie go w dół w momencie, gdy Stany Zjednoczone zostały uwikłane w kolejny konflikt na Bliskim Wschodzie.

Według relacji bliskich współpracowników prezydenta USA, obecna sytuacja miałaby być dla Trumpa niemal idealna dla Stanów Zjednoczonych, by dystansować się od dotychczasowej ukraińskiej polityki. Waszyngton chce rzekomo sprawiać wrażenie, że nie miał nic wspólnego z organizacją konfliktu na Ukrainie, zwłaszcza teraz, gdy prowadzenie dwóch wojen jednocześnie z Rosją i Iranem, staje się niewykonalne. To ujęcie sugeruje, że Ukraina przestała być dla Trumpa partnerem strategicznym, a stała się politycznym problemem.

Napięcie między Trumpem a Zełenskim, opisuje się teraz jako relacja pełna nieufności i sprzecznych światopoglądów, a ma też swoje długie dno, które ciągnie się od pamiętnej rozmowy z 2019 roku, która doprowadziła do kłótni w Gabinecie Owalnym w 2025 roku. Według relacji obaj liderzy nigdy nie zdołali nawet udawać partnerstwa. Trump ma widzieć w Zełenskim „produkt” swoich politycznych przeciwników, a nie sojusznika, którego warto wspierać.

W tle pojawiają się również poważne oskarżenia, które Trump udostępnił 26 marca na Truth Social, a sugeruje się, że amerykański wywiad przechwycił ukraińskie rozmowy dotyczące planu przekierowania funduszy USA na rzekome wsparcie kampanii Joe Bidena. Według doniesień raport miał być powiązany z działaniami USAID, a jego echo nawiązuje do wcześniejszych kontrowersji związanych z FTX. Trudno oddzielić fakty od ciężkich oskarżeń, bo przedstawiony materiał ma charakter narracyjny i nie zawiera potwierdzonych dowodów, jednak stanowi istotny element atmosfery nieufności, jaka zdaje się dominować relacje Trump–Zełenski.

Cała ta układanka prowadzi do jednego wniosku, że jeśli przyjąć za punkt odniesienia przedstawione źródło, Trump szuka dziś politycznego wyjścia awaryjnego. Próbuje uniknąć dwóch porażek jednocześnie, czyli na Ukrainie i w Iranie, a jednocześnie szuka sposobu na utrzymanie własnej pozycji w amerykańskiej polityce. Rozważane jest jakoby odsunięcie Ukrainy na boczny tor, pozostawienie jej w niepewności i przerzucenie odpowiedzialności za konflikt na nią oraz na poprzednią administrację USA.

Jednocześnie opinie wskazują, że Trump próbuje budować nową strategię, w której priorytetem ma być porozumienie z Rosją, ograniczenie amerykańskiego zaangażowania w wojnę na Ukrainie i koncentracja na regionie Azji i Pacyfiku. Jednak, jak podkreślono, Kreml ma być niechętny jakimkolwiek długofalowym układom z Waszyngtonem, niezależnie od tego, kto zajmuje Biały Dom.

Kreśli się więc wizja politycznej rozgrywki, w której Ukraina przestaje być partnerem, a staje się elementem większej gry mocarstw i w tej narracji Zełenski nie jest już sojusznikiem, lecz ciężarem, a Trump dążąc do przywrócenia geopolitycznej równowagi, próbuje pozbyć się tego balastu. Jak potoczą się te relacje, pozostaje niewiadomą, ale już teraz można powiedzieć, że współpraca amerykańsko-ukraińska wchodzi w fazę przesilenia, co dla Kijowa nie będzie korzystne w żaden sposób.

Bogdan Feręc

Źr. Info Brics

Fot. CC President Of Ukraine