Przygotujmy si臋 na straszny tydzie艅馃槈, czyli 艣wi臋ty spok贸j
艢wi膮teczny tydzie艅 nadchodzi jak go艣膰, kt贸ry nie puka do drzwi, tylko od razu rozk艂ada si臋 przy stole i pyta, gdzie jest karp. W grudniu cz艂owiek nagle zaczyna my艣le膰 bardziej o zapachu kapusty z grzybami ni偶 o kolejnych politycznych dramatach, kt贸re i tak prze偶yj膮 nas wszystkich, jak chomik po feriach. Taka pora roku. Tradycja ka偶e nam zmieni膰 nieco rytm 偶ycia, nawet je艣li wsp贸艂czesno艣膰 trzyma nas za fraki i szepcze, 偶e 鈥瀌eadline jeszcze co艣 od ciebie chce鈥.
Mamy jednak swoje rytua艂y, twarde jak pierogi z zamra偶arki i pi臋kne jak pierwsza gwiazdka odbita w szybie wieczornego autobusu z pracy. 艢wi臋ta nios膮 w sobie licencjonowan膮 wolno艣膰, t臋 od bieganiny, od tego ca艂ego irlandzkiego wilgotnego romantyzmu, kt贸ry lubi cz艂owiekowi wcisn膮膰 lekk膮 szar贸wk臋 do kieszeni p艂aszcza. Cz艂owiek czasem musi uciec. Na chwil臋. Na s艂o艅ce, na 艣nieg, na w艂asn膮 kanap臋, mo偶e na drugi koniec Europy. Byle dalej od codzienno艣ci, kt贸ra goni jak pies za w艂asnym ogonem.
Redakcja portalu 鈥濸olska-IE鈥 te偶 w tym roku robi to, co ludzie robili przez wieki, zanim 艣wiat zwariowa艂 na punkcie bycia dost臋pnym 24 godziny na dob臋 i siedem dni w tygodniu. Zamykamy notesy, wy艂膮czamy komputery, gasimy 艣wiat艂a i idziemy odpocz膮膰. Ca艂膮 ekip膮, razem z naszymi zaprzyja藕nionymi redakcjami i wsp贸艂pracownikami. Dlaczego? Bo szanujemy star膮 szko艂臋 偶ycia i tradycj臋, wi臋c kiedy s膮 艣wi臋ta, to si臋 艣wi臋tuje, a nie udaje, 偶e Bo偶e Narodzenie to tylko kolejny dzie艅 w kalendarzu.
Studio Dublin, Studio 37, go艣cie z Polski, wyspiarski klimat 鈥 wszystko to zn贸w spotka si臋 w jednym, do艣膰 magicznym kocio艂ku grudniowych dni, gdzie nawet irlandzki deszcz chwilowo traci rezon. Ostatni przed艣wi膮teczny tekst pojawi si臋 19 grudnia, a potem zn贸w wpadniemy pe艂n膮 par膮 przed samym Sylwestrem, czyli 29 grudnia. Radio Wnet b臋dzie nam jednak towarzyszy膰, bo w eterze 艣wi臋ta maj膮 w艂asny puls, a to oznacza, 偶e kilka razy trzeba si臋 b臋dzie fonetycznie pojawi膰.
Wolne w 艣wi臋ta to nie jest luksus, a rytua艂, kt贸rego nie powinno si臋 profanowa膰, jak kol臋dy puszczanej w listopadzie. To chwila, kiedy 艣wiat, niezale偶nie od szeroko艣ci geograficznej, daje nam przyzwolenie na bycie po prostu lud藕mi: zm臋czonymi, g艂odnymi pierog贸w, spragnionymi ciszy i czyjej艣 obecno艣ci. Dni, kt贸re m贸wi膮 do nas tym cichym, odwiecznym szeptem: 鈥瀂wolnij, cz艂owieku, zanim sam si臋 zgubisz w swoim p臋dzie鈥.
Ka偶dy grudzie艅 niesie w sobie szans臋 na ma艂y restart 鈥 i ta my艣l potrafi by膰 zaskakuj膮co krzepi膮ca, kiedy gdzie艣 tam, poza sto艂em, kr臋ci si臋 ca艂y ten chaotyczny 艣wiat. 艢wi臋ta s膮 troch臋 jak restart starego komputera: niby proste, niby oczywiste, a jednak wszystko nagle dzia艂a p艂ynniej. Takie rzeczy warto piel臋gnowa膰, bo to one trzymaj膮 nas w ryzach, nawet gdy codzienno艣膰 zaczyna fika膰 kozio艂ki.
Polska-IE
