Polityka podpalana emocjami. Jak minister wykorzystuje pożary do klimatycznej narracji

Ostatnie wydarzenia w parkach narodowych Killarney, Górach Wicklow czy na zboczach Slievenamon w hrabstwie Tipperary bez wątpienia budzą niepokój. Widok płonących wrzosowisk i lasów spowitych gęstym dymem to obraz drastyczny, a strach lokalnych mieszkańców – wyrazem czego są poruszające relacje z Tipperary – pozostaje całkowicie zrozumiały.

Jednak tym, co w obecnej sytuacji budzi największy sprzeciw, jest prędkość, z jaką przedstawiciele rządu sięgają po najprostszy, modny slogan polityczny. Młodszy minister ds. środowiska Christopher O’Sullivan ogłosił już bowiem publicznie, że „zmiana klimatu powoduje zmianę zasad”, a lato 2026 roku ma być rzekomo „punktem zwrotnym”.

Używanie tego typu kategorycznych sformułowań w odpowiedzi na zjawiska, więc pożary lasów i zarośli, które w historii wyspy występowały regularnie, nosi znamiona wyraźnego nadużycia interpretacyjnego. Sugerowanie społeczeństwu, że obecne wysuszenie terenów zielonych to anomalny, bezprecedensowy efekt globalnego ocieplenia, choć całkowicie ignoruje realia historyczne oraz fizykę atmosfery.

Historia bez powielanych schematów: Pożary to w Irlandii nie nowość

Twierdzenie, że długotrwałe pożary wrzosowisk czy lasów są w Irlandii nowym, „ekstremalnym ryzykiem” wywołanym wyłącznie przez współczesne zmiany klimatyczne, nie wytrzymuje konfrontacji z faktami z przeszłości:

• Maj 2011 roku: Wielkie pożary w hrabstwie Donegal oraz w regionie Cloosh Valley (Galway) doprowadziły do zniszczenia tysięcy hektarów lasów państwowych i wymusiły ogłoszenie stanu wyjątkowego w wielu rejonach.
• Lato 1995 i 1976 roku: Długie, gorące i wyjątkowo suche lata ubiegłego wieku przyniosły potężne susze oraz fale pożarów wrzosowisk na terenie całej wyspy, porównywalne ze skalą współczesnych zdarzeń.
• Czynnik ludzki: Sama wstępna diagnoza dotycząca pożaru w Killarney wskazuje na porzucony, jednorazowy grill. Głównym zapalnikiem nie jest więc „ogólne ocieplenie”, jak twierdzi minister, lecz po prostu bezmyślność, nieostrożność lub celowe podpalenia.

Przypisywanie każdego zaprószenia ognia w czasie naturalnego, letniego okresu bez deszczu globalnemu kryzysowi klimatycznemu, służy jedynie wywołaniu presji społecznej i uzasadnieniu kolejnych roszczeń budżetowych.

Złożoność klimatu a unijna ideologia

Narracja narzucana przez polityków, a głównie przez agendę Unii Europejskiej – sprowadza niezwykle skomplikowane procesy geofizyczne do prostego, jednowymiarowego straszaka. Tymczasem system klimatyczny Ziemi to układ nieliniowy, na który wpływ mają zjawiska znacznie potężniejsze niż lokalna emisja dwutlenku węgla:

• Cykle aktywności słonecznej: Zmiany w promieniowaniu słońca oraz cykliczne wahania magnetyczne odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu wieloletnich trendów pogodowych.
• Ruchy mas powietrza i cyrkulacja: Przesuwanie się stref atmosferycznych to proces naturalny. Podwyższenie temperatur w jednych rejonach (np. na północy) często wiąże się ze spadkiem temperatur i zwiększonymi opadami w innych (np. na południu). Zjawiska te mają charakter falowy i zmienny.

Zawłaszczenie tej złożonej dyskusji przez Brukselę doprowadziło do bezkompromisowego forsowania tzw. zielonej transformacji. W efekcie następuje odchodzenie od stabilnych, wysokoefektywnych źródeł energii i systemów ogrzewania na rzecz rozwiązań droższych i uzależnionych od kaprysów pogody. Cenę za tę doktrynalną postawę ponoszą zwykli oraz przemysł, głównie w postaci drastycznie rosnących rachunków.

Zamiast haseł – sprawna infrastruktura

Przedstawianie przez ministra O’Sullivana apelu do premiera o zwiększenie środków na Służbę Parków Narodowych i Dzikiej Przyrody (NPWS) jako odpowiedzi na „kryzys klimatyczny” zakłamuje właściwe priorytety. NPWS oraz służby pożarnicze potrzebują wsparcia finansowego, lepszego sprzętu, dofinansowania śmigłowców czy nowoczesnych patroli terenowych, ale jako narzędzi bieżącej prewencji i walki z zagrożeniem, a nie jako elementu „walki z klimatem”.

Gdy płoną lasy Slievenamon czy Wicklow, skuteczne okazują się stałe postępy strażaków, obrony cywilnej i prywatnych helikopterów, a nie ideologiczne deklaracje. Zamiast wmawiać społeczeństwu, że każde suche lato to zapowiedź apokalipsy, rządzący powinni skupić się na twardym rzemiośle: ochronie przeciwpożarowej, egzekwowaniu zakazów używania otwartego ognia w lasach i rzetelnej analizie faktów, zamiast podgrzewania atmosfery politycznymi hasłami.

Bogdan Feręc

Źr. Independent

Photo by Malachi Brooks on Unsplash