Czy kremacja wodna to ekologiczna rewolucja, czy etyczny dylemat?

W dobie rosnącej świadomości ekologicznej, która redefiniuje niemal każdy aspekt naszego życia, zmiany zaczynają pukać nawet do bram cmentarzy. Podczas gdy tradycyjny pochówek i kremacja ogniowa od dekad dominują w zachodniej kulturze, na horyzoncie pojawia się metoda, która choć budzi spore kontrowersje, obiecuje stać się najbardziej przyjazną dla środowiska alternatywą. Mowa o kremacji wodnej, zwanej resomacją, która zdaniem zwolenników jest łagodnym i zrównoważonym sposobem na domknięcie cyklu życia.

Założycielka pierwszego irlandzkiego resomarium Pure Reflections w Navan Elizabeth Oakes przekonuje, że przyszłość pogrzebów musi stać się błękitna. Proces ten, opierający się na wykorzystaniu mieszanki 95% wody i 5% zasad, stanowi całkowite przeciwieństwo gwałtownego działania ognia czy kwasu. Zamiast płomieni, ciało poddawane jest działaniu delikatnego przepływu ciepłej wody, co przypomina rodzaj oczyszczającej kąpieli w jacuzzi. Technologia ta w istocie przyspiesza to, co natura robiłaby przez dziesięciolecia i zamiast 50 czy nawet 70 lat rozkładu w ziemi, proces ten zostaje domknięty w zaledwie trzy godziny.

Kontrowersje wokół tej metody często wynikają z niezrozumienia technologii lub drastycznych określeń stosowanych przez prasę brukową, takich jak „gotowanie w worku”. Oakes stanowczo odpiera te zarzuty, nazywając je sensacyjnymi i mylącymi.

W procesie nie dochodzi bowiem do wrzenia, a ciało nie jest zanurzane w sposób agresywny. Kluczowym argumentem ekologicznym jest zerowa emisja dwutlenku węgla oraz fakt, że woda użyta w procesie nie marnuje się, lecz po oczyszczeniu powraca do ekosystemu jako jałowa, a jednocześnie żyzna ciecz. Co więcej, metoda ta pozwala na odzyskanie nawet połowy masy kostnej osoby bliskiej, a to dzięki chemicznej łagodności procesu, kości pozostają w nienaruszonym stanie, co po ich sproszkowaniu daje rodzinie efekt niemal identyczny jak w przypadku tradycyjnej kremacji.

Współczesne wyzwania związane z tradycyjnym pochówkiem stają się coraz bardziej widoczne, a balsamowanie zwłok, stosowanie poliestrowej odzieży czy trumien wyłożonych plastikiem sprawiły, że naturalny rozkład w ziemi stał się procesem niezwykle powolnym i obciążającym grunt. Resomacja eliminuje te problemy, oferując przy tym korzyści, które w dobie kryzysu kosztów życia trudno zignorować.

Najbardziej atrakcyjną cechą tej formy pożegnania, obok ekologii, staje się bowiem cena i rezygnacja z kosztownej trumny pozwala znacznie obniżyć całkowity koszt pogrzebu i stanowi niemal połowę kwoty, jaką trzeba zapłacić za tradycyjną ceremonię w skali kraju.

Mimo ewidentnych zalet ekonomicznych i środowiskowych, kremacja wodna wciąż musi mierzyć się z barierą mentalną oraz pytaniami o godność tak przeprowadzonego pochówku. Dla wielu osób wizja rozpuszczania tkanek miękkich w roztworze zasadowym pozostaje trudna do zaakceptowania pod względem emocjonalnym. Jednak wizjonerzy tacy jak Elizabeth Oakes wierzą, że zmiana jest nieunikniona.

Bogdan Feręc

Źr. News Talk

Photo by Terry Vlisidis on Unsplash