Weekend w Dublinie na kredyt? Stolica rozważa podatek, który może podnieść rachunek za noc

Dublin od lat balansuje na granicy atrakcyjności i kosztów, bo teraz ta równowaga może zostać zachwiana. W ratuszu dojrzewa pomysł wprowadzenia podatku turystycznego, więc opłaty, która w wielu europejskich miastach stała się standardem, ale równie często bywa zarzewiem sporów między władzami a branżą turystyczną.

Analiza przeprowadzona przez The Hard Shoulder wskazuje, że nawet niewielka opłata może przynieść znaczące wpływy do miejskiej kasy, natomiast stawka na poziomie 2 euro za noc od osoby oznaczałaby około 17,5 mln euro rocznie. Rozważane są jednak wyższe progi, bo nawet do 5 euro za noc, co w praktyce oznaczałoby kolejny koszt doliczany do już i tak wysokich cen noclegów. Dla polityków to rozwiązanie niemal modelowe i oznacza niewielki podatek, rozproszony wśród przyjezdnych, który nie obciąża bezpośrednio wyborców. Tym bardziej że podobne mechanizmy funkcjonują już w 21 z 27 państw Unii Europejskiej. W teorii więc Dublin nie zrobi nic nadzwyczajnego, a raczej dołączy do istniejącego trendu.

W praktyce jednak każdy rynek reaguje inaczej i redaktor naczelny Travelextra.ie Eoghan Corry nie kryje sceptycyzmu. W jego ocenie podatek turystyczny to rozwiązanie, które politycy „uwielbiają”, ale które budzi sprzeciw zarówno hotelarzy, jak i samych turystów. Mechanizm jest prosty i, jak podkreśla, powtarzalny, więc raz wprowadzona opłata ma tendencję do stopniowego wzrostu, gdy tylko władze dostrzegą jej potencjał fiskalny.

Istotne znaczenie ma również struktura ruchu turystycznego i np. goście ze Stanów Zjednoczonych przyzwyczajeni do lokalnych podatków oraz opłat, mogą więc przyjąć nową daninę bez większego sprzeciwu. Inaczej może być z turystami z Francji, Niemiec czy Wielkiej Brytanii, dla których rosnące koszty podróży już dziś stanowią istotny czynnik przy wyborze kierunku wyjazdu.

Doświadczenia innych miast pokazują, że diabeł tkwi w szczegółach konstrukcji podatku. W Paryżu opłaty turystyczne oparte są na systemie progresywnym – od symbolicznego euro za noc na obrzeżach miasta po kilkanaście euro w luksusowych hotelach. Jak zauważa dziennikarka z Paryża Elaine Cobb początkowy opór branży turystycznej z czasem ustąpił, choć nie zniknęły napięcia związane z jego funkcjonowaniem. Najczęściej powracającą skargą turystów nie jest sama wysokość opłaty, lecz sposób jej egzekwowania, a przypomnienia o dodatkowych kosztach, które psują doświadczenie pobytu.

W Dublinie problem może być bardziej złożony, ponieważ sektor hotelowy już teraz funkcjonuje pod presją wysokich obciążeń fiskalnych, a wcześniejsze ulgi podatkowe nie objęły noclegów. Wprowadzenie kolejnej opłaty oznaczałoby, przynajmniej w krótkim okresie, konieczność absorbowania części kosztów przez hotelarzy, zanim zostaną one w pełni przeniesione na klientów.

Dyskusja o podatku turystycznym wpisuje się w szersze pytanie o przyszłość miasta jako metropolii atrakcyjnej turystycznie, więc, czy Dublin, którego reputacja opiera się na kulturze, historii i rosnącej roli technologicznej, może pozwolić sobie na dalsze podnoszenie kosztów? Odpowiedź nie jest jednoznaczna i wiele zależy od tego, czy atrakcyjność miasta okaże się wystarczająco silna, by zneutralizować efekt drożejącego pobytu. Na razie decyzja nie zapadła, jest wciąż analizowana, ale jeśli podatek zostanie wprowadzony, rachunek za weekend w Dublinie stanie się jeszcze mniej symboliczny, a bardziej, jak na współczesne realia przystało, policzony co do ostatniego euro.

Bogdan Feręc

Źr. News Talk

Photo by Vitaly Mazur on Unsplash