Surowa odpowiedź Dublina: Deportacja przestępców i zaostrzenie polityki imigracyjnej Irlandii
Władze Republiki Irlandii wysyłają jednoznaczny sygnał, że prawo do swobodnego przemieszczania się w granicach Unii Europejskiej nie ma charakteru absolutnego i kończy się tam, gdzie pojawia się zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego.
W dobie rosnącej presji na systemy ochrony porządku prawnego, Dublin decyduje się na ostre, systemowe kroki, które zabezpieczyć mają porządek i ład w kraju. Najnowsza operacja przeprowadzona przez irlandzkie służby migracyjne pokazuje, że państwo to konsekwentnie przechodzi od deklaracji do czynów, skutecznie egzekwując nakazy opuszczenia terytorium Zielonej Wyspy wobec osób, które weszły w konflikt z prawem. Ostatnia zorganizowana akcja deportacyjna objęła grupę dwudziestu czterech obywateli Rumunii w wieku od 24 do 57 lat. Samolot wyczarterowany specjalnie na potrzeby tej misji wystartował z lotniska w Dublinie o godzinie 16:25 i skierował się bezpośrednio do Bukaresztu. Nie była to standardowa procedura, lecz skrupulatnie zaplanowane przedsięwzięcie logistyczne, którego całkowity koszt zamknął się w kwocie 182 270 euro.
Zdecydowana większość deportowanych, bo aż osiemnastu mężczyzn, to osoby, które odbywały kary pozbawienia wolności w irlandzkich zakładach karnych. Zostały one przekazane służbom imigracyjnym bezpośrednio po opuszczeniu cel. Pozostała szóstka zatrzymana została przez funkcjonariuszy w różnych częściach kraju i trafiła do aresztu dedykowanego osobom oczekującym na wydalenie z terytorium państwa.
Za sprawne przeprowadzenie całego procesu odpowiadało Krajowe Biuro Imigracyjne Garda (GNIB). Z uwagi na wymogi prawne oraz bezpieczeństwo lotu, na pokładzie, oprócz deportowanych i policjantów, znaleźli się również tłumacze, personel medyczny oraz niezależny obserwator praw człowieka. Taki skład załogi zagwarantować miał pełną zgodność procedur z międzynarodowymi standardami ochrony praw jednostki.
Kluczowym elementem całej sprawy jest fakt, że wykreślenie tych osób z rejestru mieszkańców Irlandii nastąpiło na podstawie unijnej dyrektywy o swobodnym przemieszczaniu. Przepisy te, choć gwarantują obywatelom państw członkowskich prawo do osiedlania się na terenie całej Wspólnoty, wyraźnie przewidują możliwość ograniczenia tych swobód, głównie ze względu na porządek publiczny, bezpieczeństwo lub zdrowie publiczne.
Irlandzkie władze nie tylko skorzystały z tego uprawnienia, ale również zabezpieczyły się przed szybkim powrotem deportowanych. Wobec każdego z dwudziestu czterech mężczyzn orzeczono formalny zakaz ponownego wjazdu na terytorium Irlandii, który może obowiązywać nawet do 10 lat. Oznacza to skuteczne odcięcie osób zagrażających społeczeństwu od możliwości legalnego przekroczenia granic wyspy.
Wystąpienie ministra sprawiedliwości Jima O’Callaghana rzuca światło na nową doktrynę rządu w Dublinie. Polityk podkreślił, że decyzje o ograniczeniu praw obywateli Unii Europejskiej należą do wyjątkowo trudnych i nie są podejmowane bez głębokiego namysłu, jednak brak reakcji na łamanie prawa byłby podważeniem fundamentów państwa.
Minister jednoznacznie stwierdził, że swoboda przemieszczania się jest przywilejem, który niesie za sobą bezwzględny obowiązek przestrzegania prawodawstwa kraju goszczącego. Osoby, które poprzez swoją działalność przestępczą stają się ciężarem i zagrożeniem dla otoczenia, automatycznie tracą prawo do korzystania z udogodnień europejskiej integracji. O’Callaghan zadeklarował też pełną determinację w egzekwowaniu nakazów deportacji, wskazując, że wykorzystywanie lotów czarterowych, stanie się stałym elementem polityki państwa, mającym na celu szybkie i nieodwołalne pozbywanie się osób stwarzających zagrożenie dla innych mieszkańców.
Operacja przeprowadzona przez Garda National Immigration Bureau stanowi wyraźną cenzurę w irlandzkim podejściu do kwestii bezpieczeństwa wewnętrznego i kontroli imigracyjnej. Dublin udowadnia, że potrafi godzić szacunek dla praw człowieka, co potwierdza obecność obserwatorów na pokładzie, z bezwzględną egzekucją suwerennych uprawnień państwa.
Pokrycie znacznych kosztów przelotu jest w tym kontekście traktowane nie jako wydatek, lecz jako inwestycja w długofalowy spokój i ochronę innych osób w kraju. Zaostrzenie kursu wobec przestępców z zagranicy to także jasny sygnał, że Irlandia pozostaje otwarta i gościnna, ale tolerancja dla łamania prawa została wyczerpana.
Bogdan Feręc
Źr. Independent
