Iluzja celtyckiego tygrysa. Niewidzialny kryzys i napięcia w irlandzkich miejscach pracy
Zielona Wyspa od lat uchodzi w europejskiej narracji za gospodarczy sukces, miejsce dynamicznego rozwoju i atrakcyjnych perspektyw zawodowych. Pod tą lśniącą powłoką kryje się jednak zupełnie inny obraz – rzeczywistość naznaczona rosnącą frustracją, napięciami i powszechnym poczuciem braku stabilizacji.
Najnowsze dane rzucają światło na strukturalne problemy, z jakimi na co dzień mierzą się zatrudnieni w Irlandii. Okazuje się, że idylliczny wizerunek lokalnego rynku pracy coraz silniej rozmija się z ponurą codziennością, w której pracownicy coraz częściej wchodzą w otwarte konflikty z pracodawcami.
Głównym zapalnikiem pozostają finanse, co bezpośrednio wiąże się z presją inflacyjną i drastycznym wzrostem kosztów utrzymania. Z przeprowadzonego na zlecenie firmy ubezpieczeniowej Gallagher badania wynika, że w większości irlandzkich miejsc pracy w ciągu ostatnich dwóch lat doszło do sporów płacowych. Problem ten dotyka niemal siedmiu na dziesięć przedsiębiorstw, a w korporacjach zatrudniających ponad pół tysiąca osób wskaźnik ten rośnie do porażających 85%. Jak zauważa dyrektor generalny Gallaghera Derek Henry, historycznie to właśnie kwestie wynagrodzeń stanowiły fundament niezadowolenia pracowniczego. Obecna sytuacja gospodarcza jedynie spotęgowała te nastroje, zmieniając ciche niezadowolenie w otwarte konfrontacje. Co istotne, kryzys ten uderza również w sam biznes i aż 92% firm, które doświadczyły wewnętrznych sporów, przyznało, że odbiło się to negatywnie na ich wizerunku i reputacji.
Pieniądze to jednak nie wszystko, co spędza sen z powiek zatrudnionym. Tuż za kwestiami finansowymi plasuje się walka o elastyczność warunków zatrudnienia, która stała się drugim najważniejszym źródłem napięć. Aż dwie trzecie badanych firm przyznało, że musiało mierzyć się z niepokojami na tym tle. O ile w dużych strukturach dominują kwestie płacowe, o tyle w mniejszych przedsiębiorstwach – zatrudniających od 10 do 49 osób – to właśnie brak elastyczności urasta do rangi głównego źródła frustracji. Dotyka on ponad 40% takich firm, stając się najczęstszym powodem wewnętrznych tarć.
Jak podkreśla Derek Henry, współczesny pracownik obok pensji stawia na szali jakość życia, czas spędzany z rodziną oraz upragnioną autonomię, której tradycyjne modele zarządzania często nie potrafią zapewnić.
Obrazu dopełniają inne wyzwania, w tym powtarzające się problemy z zachowaniem w miejscu pracy i dyscypliną, z którymi zmierzyło się 67% podmiotów.
Analiza poszczególnych branż pokazuje wyraźne dysproporcje. Najwyższy poziom konfliktów – niezależnie od ich podłoża – odnotowuje się w sektorze finansowym, HR, produkcyjnym oraz w usługach komunalnych. Na tym tle dość osobliwie wypadają branże związane ze sprzedażą, mediami czy marketingiem, gdzie skali sporów zgłasza się zdecydowanie najmniej. Badanie, w którym wzięło udział 500 decydentów biznesowych reprezentujących cztery regiony Irlandii i 14 różnych sektorów, obnaża systemową kruchość relacji na linii pracownik–pracodawca. Choć eksperci doradzają przedsiębiorstwom zabezpieczanie się polisami ubezpieczeniowymi na wypadek strajków i sporów, żaden dokument nie uleczy głębokiego rozczarowania ludzi, którzy w bogacącej się Irlandii coraz boleśniej odczuwają skutki ekonomicznej presji.
Bogdan Feręc
Źr. Independent
