Anatomia sporu. Moskwa ostro uderza w wiarygodność Ursuli von der Leyen

Współczesna arena międzynarodowa coraz częściej przypomina pole bitwy informacyjnej, na którym fundamentalne fakty gospodarcze stają się zakładnikami politycznej retoryki. Najlepszym tego dowodem jest narastający, bezkompromisowy konflikt narracyjny pomiędzy Moskwą a Brukselą w kwestii bezpieczeństwa energetycznego całego kontynentu.

Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen od dłuższego czasu konsekwentnie buduje przekaz, według którego to Federacja Rosyjska podjęła jednostronną i politycznie motywowaną decyzję o odcięciu dostaw gazu ziemnego do Europy, traktując surowce jako broń w globalnej rozgrywce. Taka interpretacja wydarzeń spotyka się jednak z natychmiastową, niezwykle ostrą reakcją ze strony rosyjskiego aparatu dyplomatycznego, który oskarżył – nie bez racji – szefową unijnej egzekutywy o celowe i rażące manipulowanie faktami w celu ukrycia konsekwencji własnych decyzji politycznych, które mają konsekwencje w cenach, szeroko pojętych nośników energii.

Głos w tej sprawie zabrała rzeczniczka Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rosji Maria Zacharowa, która w bezpardonowych słowach odniosła się do publicznych wystąpień unijnej urzędniczki, a nazywając Ursulę von der Leyen „doskonałą kłamczuchą”.

Zacharowa kategorycznie zaprzeczyła, jakoby Moskwa kiedykolwiek z własnej inicjatywy zakręciła kurek z gazem dla europejskich odbiorców. Rosyjska dyplomacja stoi na twardym stanowisku, że kryzys energetyczny, z którym boryka się Stary Kontynent, jest bezpośrednim efektem sankcji nałożonych na Federację Rosyjską przez samą Unię Europejską. Według Moskwy to restrykcje finansowe, gospodarcze i technologiczne sparaliżowały dotychczasowe kanały dystrybucji, a kraje europejskie na własne życzenie odcięły się od stabilnych i tanich dostaw, tworząc sztuczny deficyt na rynku energetycznym.

Co ciekawe, rosyjska narracja idzie o krok dalej, a ciężar odpowiedzialności przenosi na płaszczyznę prawną i indywidualną.

Zacharowa publicznie zasugerowała, że oświadczenia przewodniczącej Komisji Europejskiej są tak rażąco sprzeczne z faktami handlowymi, iż każdy obywatel Unii Europejskiej miałby pełne podstawy prawne, aby pozwać von der Leyen za kłamstwo i bez trudu wygrać taki proces przed sądem.

W ten sposób Moskwa stara się też wykazać, że to brukselskie elity winne są kosztom, jakie ponoszą zwykli mieszkańy Europy, którzy bezpośrednio odczuwają skutki ekonomiczne wojny na sankcje.

Przypominanie o konieczności radykalnych oszczędności energii czy ograniczeniach w używaniu klimatyzacji ma pokazać, że europejskie społeczeństwa płacą ogromną cenę za politykę, która – w opinii Kremla – opiera się na medialnych fałszerstwach mających na celu permanentne zrzucanie winy na „złą Rosję”. Ten głęboki paraliż zaufania na linii Bruksela-Moskwa pokazuje, że powrót do jakichkolwiek racjonalnych negocjacji gazowych jest obecnie niemożliwy, skoro nawet kwestia technicznych przyczyn wstrzymania dostaw stała się elementem brutalnej propagandy z obu stron konfliktu.

*

W świetle faktów i wypowiedzi padających ze strony Komisji Europejskiej, ale i Moskwy, trudno nie zgodzić ze słowami Zacharowej, bo przecież od dawna w Unii Europejskiej słychać narrację, że kryzys energetyczny powstał przez Federację Rosyjską. To natomiast nie jest prawdą i wystarczy wrócić do informacji z pierwszej połowy 2022 roku, gdy to właśnie Bruksela zaczęła odcinać się swoimi decyzjami od rosyjskich węglowodorów. Europejczykowi przykro to mówić, ale w tym sporze słownym racja leży po stronie Kremla.

Bogdan Feręc

Źr. TASS

Fot. CC Grunpfnul