Posłanka Parlamentu Europejskiego ostrzega przed kolejną falą migracji

Debata o migracji wraca dziś do Europy z siłą przypominającą przypływ, który nie pyta nikogo o zgodę. Wypowiedzi części polityków europejskiej lewicy i liberałów, a padające otwarcie, bez metafor i bez wstydu, prowokują pytania nie tylko o granice państw, lecz także o granice demokracji, odpowiedzialności i politycznej uczciwości.

Iskrą zapalną stała się ostatnia wypowiedź europosłanki Irene Montero z hiszpańskiej partii Podemos. Jej słowa, w których mowa o masowej legalizacji migrantów i nadawaniu im praw politycznych, wpisują się w szerszą narrację obecnej w europejskiej otwartości od lat. Narrację, która z jednej strony wyśmiewa pojęcie „wielkiej podmiany” jako teorii spiskowej, a z drugiej, wprost opisuje działania prowadzące do głębokiej zmiany struktury społecznej i elektoratu.

Nie jest to stanowisko jednostkowe, bo założyciel Podemos i były wicepremier Hiszpanii Pablo Iglesias mówił otwarcie o legalizacji setek tysięcy nielegalnych migrantów i wyrażał nadzieję, że nowi obywatele wpłyną na wynik wyborów w sposób niekorzystny dla prawicy. W podobnym duchu wypowiadał się we Francji Jean-Luc Mélenchon, który wprost użył pojęcia „wielkiej podmiany”, opisując ją jako naturalny proces zastępowania jednych pokoleń innymi w imię „nowej Francji”.

Ten sposób myślenia nie narodził się w próżni. Już kilkanaście lat temu wysokiej rangi przedstawiciele organizacji międzynarodowych mówili o potrzebie „podważania jednorodności narodowej” państw europejskich. Dziś te idee schodzą z poziomu raportów i konferencji na poziom realnej polityki ustaw, programów i deklaracji wyborczych.

Spór nie dotyczy więc wyłącznie liczb ani statystyk, ponieważ dotyka fundamentów państwa narodowego, jego suwerenności, spójności społecznej i bezpieczeństwa. Krytycy tej wizji wskazują, że masowa migracja prowadzona jest obecnie bez realnej integracji i zgody społeczeństw, prowadzi do napięć, wzrostu poczucia zagrożenia oraz erozji zaufania obywateli do instytucji publicznych. Przykłady problemów społecznych w części państw Europy Zachodniej są więc dla nich ostrzeżeniem, a nie abstrakcją.

Dokładnie taki sam spór dociera do Polski, głównie w wypowiedziach lewicowo-liberalnych publicystów i polityków, a postulujących szerokie otwarcie kraju na imigrację oraz nadanie migrantom praw politycznych. Słowa te odbierane są przez część opinii publicznej jako lekceważenie obaw zwykłych obywateli. Poparcie, jakiego udzielił tym koncepcjom europoseł Krzysztof Śmiszek, tylko wzmocniło wrażenie, że podobny kierunek może być forsowany również nad Wisłą, powiedziała posłanka do Parlamentu Europejskiego Ewa Zajączkowska-Hernik.

Pytanie, które dziś stoi przed Europą, ale też Polską i innymi państwami brzmi prosto, choć odpowiedź już taką raczej nie jest i zastanówmy się, czy chcemy bezrefleksyjnie powielać modele, które w innych krajach wywołały głęboki kryzys społeczny i polityczny, czy też wyciągnąć z nich wnioski? Debata o migracji jest potrzebna, ale musi być uczciwa, oparta na faktach i prowadzona z myślą o dobru wspólnym, a nie o doraźnych korzyściach politycznych.

Europa znajduje się na rozdrożu. Jedna droga prowadzi ku dalszej centralizacji i inżynierii społecznej, druga ku ostrożnej polityce, która stawia na bezpieczeństwo, integrację i szacunek dla tożsamości narodowych. Od tego, którą wybiorą poszczególne państwa, zależy nie tylko wynik kolejnych wyborów, lecz także kształt kontynentu na dekady. Polska nie jest tu wyjątkiem – i właśnie dlatego ta rozmowa jest dziś tak istotna.

Bogdan Feręc

Źr. MEP Ewa Zajączkowska

Fot. Radio Wnet