Unia Europejska znalazła się w momencie, w którym dyplomacja musi iść ramię w ramię z realną groźbą odwetu. Zapowiedź Donalda Trumpa o wprowadzeniu od 1 lutego ceł na wybrane państwa europejskie, a wprost powiązana z żądaniem zgody na zakup Grenlandii, została w Brukseli odebrana nie jako twarda negocjacja, lecz jako polityczny szantaż. Reakcja była szybka
Przez lata świat przyzwyczaił się do myślenia o Chinach jako o fabryce tej planety, centrum elektroniki, motoryzacji i przemysłu ciężkiego. Dziś ten obraz jest już nieaktualny, a Pekin coraz wyraźniej pokazuje, że ambicje Państwa Środka sięgają znacznie dalej i teraz celem jest globalny rynek leków oraz sprzętu medycznego. Co istotne, nie są to już zapowiedzi,
Groźba użycia ceł jako narzędzia politycznego wróciła do międzynarodowej gry w sposób, który jeszcze niedawno wydawał się nie do pomyślenia w Europie, a nawet sama przewodnicząca tego umierającego tworu, czyli Unii Europejskiej Ursula von der Leyen mówiła, że Unia ma umowę ze Stanami Zjednoczonymi, cła pozostaną na wynegocjowanym poziomie 15%. Jednak nie przewidziała, co też
Po 25 latach negocjacji Unia Europejska podpisała umowę handlową z państwami Mercosur, tworząc jedną z największych stref wolnego handlu na świecie, a obejmującą około 700 milionów ludzi. Brzmi jak triumf multilateralizmu, a w praktyce jednak to porozumienie budzi coraz poważniejsze obawy, przede wszystkim o bezpieczeństwo żywnościowe, przyszłość europejskiego przemysłu i o to, czy sama UE
Starlink kontra tanie latanie, czyli publiczny konflikt Elona Muska z szefem Ryanaira, który wciąż eskaluje i nie ma zamiaru zakończyć się w cywilizowany sposób? Publiczna sprzeczka między Elonem Muskiem, właścicielem platformy X i twórcą systemu satelitarnego internetu Starlink, a dyrektorem generalnym Ryanair Michaelem O’Learym przerodziła się w głośny konflikt, który połączył kwestie technologii, kosztów operacyjnych lotnictwa
Prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump zapowiedział w sobotę wprowadzenie stopniowo rosnących ceł na kluczowych europejskich sojuszników, uzależniając ich zniesienie od zgody na sprzedaż Grenlandii Stanom Zjednoczonym. Zapowiedź wywołała ostrą reakcję w Europie i pogłębiła trwający już kryzys dyplomatyczny między Waszyngtonem a Kopenhagą. W opublikowanym na platformie Truth Social wpisie Trump ogłosił, że od 1 lutego USA
Mimo wcześniejszych zapowiedzi polski rząd nie rozpoczął prac nad złożeniem skargi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na umowę handlową UE–Mercosur. To budzi narastające kontrowersje, zwłaszcza że jeszcze niedawno premier Donald Tusk i przedstawiciele rządu sygnalizowali gotowość do jednostronnego podjęcia takiego kroku w obronie krajowych interesów, w szczególności polskiego rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego. Zmiana tonu i strategii
To nie jest drobna nieścisłość, to nie jest różnica interpretacji, bo jest klasyczne: mówiono jedno, a podpisuje się drugie. Gdy kurz opada, okazuje się, że król, w tym wypadku Komisja Europejska i jej przewodnicząca stoją na środku pola bez spodni i udaja, że tak miało być od początku. Dzisiaj w Paragwaju Ursula von der Leyen ma
Donald Trump wrócił na scenę w swoim stylu, czyli bez półcieni, bez dyplomatycznych koronek, a młotkiem zamiast skalpela. Tym razem komunikat z Białego Domu był prosty jak ultimatum z westernu, więc albo będzie zgoda na przejęcie Grenlandii albo wojna celna. Świat dostał jasny sygnał – negocjacje według Trumpa to presja, a nie small talk. – Mogę
Irlandia dochodzi do momentu szczerości, bo po latach deklaracji, planów i strategii rysowanych grubą kreską na rządowych slajdach, państwo, choć nieoficjalnie przyznaje wprost, że samodzielnie nie jest w stanie rozwiązać kryzysu mieszkaniowego. Skala problemu przerosła krajowe możliwości wykonawcze i kapitałowe. Dlatego odpowiedź rządu stała się teraz jasna, co pozwoli na otwarcie szeroko drzwi, także dla
