W ciągu ostatnich dwóch lat Irlandia odmówiła wydania wiz wjazdowych prawie 63 tysiącom osób, wynika z danych, które opublikowane zostały przez Departament Sprawiedliwości, a liczby pokazują skalę selekcji migracyjnej, która, choć wpisuje się w standardowe praktyki kontroli granicznej.
W latach 2024–2025 przyznano ponad 321 tysięcy wiz, a w samym ubiegłym roku do państwa wpłynęło ponad 205 tysięcy wniosków związanych z podróżami biznesowymi, pracą lub turystyką. Decyzje wydano w około 195 tysiącach przypadków, czyli wizę przyznano 161 084 osobom, natomiast 34 089 wniosków odrzucono. Oznacza to ogólny wskaźnik przyznawanych wiz na poziomie 82,5 procent. Szczegółowe dane pokazują jednak duże różnice między poszczególnymi krajami i w 2025 roku w przypadku obywateli Indii rozpatrzono 72 137 spraw, z czego 92,4 procent zakończyło się zgodą na wjazd. Zupełnie inaczej wyglądała sytuacja obywateli Burundi, bo spośród 136 decyzji wizę otrzymało jedynie 11 osób, co oznacza skuteczność na poziomie 8,1 procent.
Analiza danych wskazuje, że najwyższe wskaźniki odrzuconych wniosków wizowych dotyczą tych składanych w krajach afrykańskich, a bardzo niskie wskaźniki przyznawania wiz odnotowano również w przypadku obywateli Kamerun (9 procent pozytywnych decyzji), Togo (16,9 procent) oraz Gambia (28,6 procent). Do grupy państw z najniższym wskaźnikiem akceptacji należały także Gwinea, Kongo, Demokratyczna Republika Konga, Algieria, Dżibuti oraz Malawi. Na drugim biegunie znalazły się państwa z niemal stuprocentową skutecznością, choć dotyczyło to niewielkiej liczby wniosków i wysoki wynik odnotowano m.in. w przypadku Bhutanu, Czarnogóry oraz Papui-Nowej Gwinei.
Wysokie wskaźniki akceptacji wniosków wizowych odnotowano również w przypadku obywateli Federacji Rosyjskiej (94,5 procent pozytywnych decyzji), Chin (prawie 95 procent zatwierdzonych wniosków spośród 16 511 rozpatrzonych) oraz Republiki Południowej Afryki (93,1 procent pozytywnych decyzji przy około 12 500 sprawach). Znacznie niższy poziom skuteczności odnotowano w przypadku obywateli Pakistanu, gdzie odsetek pozytywnych decyzji wyniósł mniej niż 53 procent. W przypadku wniosków składanych przez obywateli Autonomii Palestyńskiej wskaźnik akceptacji wyniósł około 74 procent.
Wewnętrzna dokumentacja resortu ujawnia jednocześnie szczegółowe wytyczne dotyczące przetwarzania wniosków wizowych. Urzędnicy są instruowani, aby zwracali szczególną uwagę na sfałszowane dokumenty podróży, przypadki wcześniejszego przekroczenia ważności wiz oraz tzw. paszporty zastępcze, które mogą służyć ukrywaniu historii podróży i wcześniejszych odmów wizowych. Wytyczne wskazują także na konieczność analizy stabilności finansowej wnioskodawców, w tym nietypowych wpłat dużych sum na krótko przed planowaną podróżą. Zalecane jest też badanie historii kont bankowych z co najmniej sześciu miesięcy oraz dowodów wypłat. Jednocześnie podkreślono możliwość pozytywnego rozpatrzenia wniosków w przypadku wyjątkowych okoliczności lub względów humanitarnych. Wewnętrzne instrukcje wskazują również na konieczność oceny ryzyka przekroczenia warunków wizowych, naruszenia zasad Wspólnego Obszaru Podróży z Wielką Brytanią oraz potencjalnego obciążenia systemu państwowego. Kluczowymi czynnikami pozostają historia podróży, stabilność finansowa i wcześniejsze przestrzeganie przepisów imigracyjnych.
Resort początkowo odmówił publikacji szczegółowych danych, argumentując, że ich ujawnienie może negatywnie wpłynąć na skuteczność kontroli imigracyjnej. Dane ostatecznie opublikowano po odwołaniu złożonym do Komisarza ds. Informacji, a w ramach przepisów o dostępie do informacji publicznej.
Bogdan Feręc
Źr. RTE
Photo by Global Residence Index on Unsplash