Irlandzka polityka od lat słynie z niekiedy zaciętych debat, ciętych ripost i widowiskowych sporów programowych. Ostatnio jednak najpotężniejszym wrogiem ludzi w Leinster House i Oireachtas nie okazała się opozycja ani kryzys gospodarczy, lecz nowoczesny sprzęt biurowy. W murach Leinster House trwa właśnie bezpardonowa walka człowieka z materią nieożywioną, a dokładniej z nowymi drukarkami i systemem telefonicznym, które zamiast usprawnić pracę, wywołały w nim prawdziwy paraliż i falę głębokiej frustracji.
Sytuacja stała się na tyle poważna, że sprawą musiała zająć się Komisja ds. Rachunków Publicznych (PAC). Wdrażanie innowacyjnych rozwiązań technicznych, zamiast przynieść dumę z modernizacji, zrodziło, jak to ujął przewodniczący komisji poseł Sinn Féin John Brady – „nieopisane trudności”. Członkowie parlamentu zmagają się z brakiem dostępu do podstawowych materiałów i chronicznymi problemami przy próbach połączenia urządzeń z komputerami. Co ciekawsze, nikt tak naprawdę nie wie, po co ulepszano coś, co działało bez zarzutu.
Najlepiej atmosferę panującą na korytarzach oddał poseł Partii Pracy Eoghan Kenny, który z rozbrajającą szczerością podsumował dotychczasowe osiągnięcia działu IT: „Jedyną cholerną rzeczą, która tu działała, były drukarki, więc je wymieniliśmy”. Kenny nie ukrywa też obaw o finanse państwa: „Chciałbym wiedzieć, ile to kosztuje Oireachtas, bo jest to naprawdę niewiarygodne. Mogę sobie tylko wyobrazić publiczne oburzenie, gdy ujawnimy liczbę, jaką to będzie kosztować podatnika”.
Absurd modernizacji sięga jednak znacznie głębiej i wykracza poza zwykłe zacinanie się papieru. Szczególnym osiągnięciem myśli inżynieryjnej okazał się nowy system telefoniczny z zeszłego roku, który w założeniu miał przenieść parlamentarną komunikację w XXI wiek. Przewodniczący John Brady zaznaczył, że dawne telefony były idealne i nie stwarzały żadnych trudności, podczas gdy nowość to „bardzo skomplikowany, zawiły i nieprzyjazny użytkownikowi system”, który przyniósł więcej szkód niż pożytku.
Szczegóły operacyjne tego technologicznego cudactwa ujawnił Paul Murphy z People Before Profit. Okazuje się, że aby wykonać zwykłe połączenie telefoniczne, urządzenie musi być zsynchronizowane z aplikacją Microsoft Teams, co wymaga… stale włączonego i podpiętego laptopa. Murphy nie krył ironii: „To naprawdę dziwne, że ktoś zdecydował, że musimy to zlecić na zewnątrz. Trudno mi uwierzyć, że jest to lepszy stosunek jakości do ceny, niż zakup drukarek, które drukują, i telefonów, które dzwonią do ludzi”.
Do głosu rozsądku przyłączył się również poseł Fianna Fáil Paul McAuliffe, zwracając uwagę na kuriozalną logistykę całego przedsięwzięcia. Wymiana sprzętu w każdym biurze okręgowym w kraju wiąże się z ogromnymi kosztami transportu, odbioru i ponownej dystrybucji urządzeń przy okazji każdej nowej umowy z wykonawcą. „To niewiarygodna suma pieniędzy, za którą ktoś płaci” – podkreślił McAuliffe.
*
Wygląda więc na to, że w Irlandii udało się stworzyć unikalny w skali światowej fenotyp biurokracji: system telefoniczny, z którego nie da się zadzwonić bez odpalenia komputera, oraz drukarki wymieniane wyłącznie dlatego, że działały zbyt dobrze. Pozostaje tylko czekać na pełny raport finansowy PAC – być może wtedy dowiemy się dokładnie, ile podatnik zapłacił za ten cyfrowy skansen. Na koniec mam jeszcze jedną propozycję, więc przed kolejnym głosowaniem, należy zapytać swojego kandydata, czy umie obsługiwać nowoczesny telefon i nową drukarkę.
Bogdan Feręc
Źr. Independent
Fot. Jean Housen