Słownik pojęć medycznych „T”

Pasożyt, który zagnieżdża się w przewodzie pokarmowym człowieka (a konkretnie w jelicie cienkim). Swoją nazwę zawdzięcza płaskiej budowie ciała, przez co wygląda jak taśma.  

Wyróżnia się kilka jego rodzajów: tasiemiec nieuzbrojony, tasiemiec uzbrojony, bruzdogłowiec szeroki, tasiemiec karłowaty, tasiemiec bąblowcowy. 

Do zakażenia dochodzi najczęściej na wskutek zjedzenia surowego lub niedogotowanego mięsa – wołowego, wieprzowego lub rybiego (ryby słodkowodne, np. pstrąg, szczupak, okoń, łosoś) – zawierającego larwy pasożyta. Tasiemcem można się jednak zarazić również za pośrednictwem brudnych rąk lub zanieczyszczonej wody (skażonych jego jajami), a nawet wskutek przypadkowego połknięcia zarażonej muchy. 

W Polsce rocznie odnotowuje się około 150 przypadków zarażenia różnymi tasiemcami u ludzi.

Objawy zarażenia: 

Na początku zarażenie przebiega bezobjawowo, rzadko występują lekkie bóle brzucha, nudności, czasem biegunka. Z czasem może pojawić się brak apetytu, spadek masy ciała, kłopoty z wypróżnianiem, osłabienie organizmu na skutek niedożywienia.

Jedna z odmian tasiemca (bruzdogłowiec szeroki) wchłania witaminę B12, co może prowadzić u zarażonej osoby do niedoboru tej witaminy, a w następstwie do niedokrwistości. 

Do podejrzenia choroby (tasiemczycy) dochodzi z reguły wtedy, gdy chory zauważy fragmenty (człony) tasiemca lub jego jaja w stolcu. Ponieważ jednak jaja uwalniane są okresowo łatwo je przegapić i w związku z tym najczęściej badania trzeba powtarzać kilkakrotnie. Typ tasiemca określa się w dodatkowym badaniu mikroskopowym główki oraz członów tasiemca. 

Jak zapobiegać zarażeniu:

  • przestrzegaj zasad higieny osobistej, myj ręce po każdym wyjściu z toalety
  • unikaj potraw z surowego mięsa (np. tatara lub befsztyku tatarskiego) nieznanego pochodzenia 
  • dbaj o czystość zwierząt domowych oraz ich legowisk 
  • likwiduj pchły, które mogą być pośrednim żywicielem tasiemca 
  • regularnie odrobaczaj swoje zwierzęta
  • jeśli stykasz się w jakikolwiek sposób z bydłem i/lub trzodą chlewną, zwracaj uwagę na kontrole weterynaryjne.

mw

Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych, wyd. Medycyna Praktyczna 2013

Tłuszcze trans

Ich pełna, fachowa nazwa to izomery trans kwasów tłuszczowych. Źródłem tych związków w naszej diecie są przede wszystkim wytwarzane przemysłowo częściowo utwardzone (uwodornione) oleje roślinne, używane do produkcji żywności, w tym przede wszystkim produktów cukierniczych (ciastka, wyroby czekoladowe), margaryn twardych, chipsów czy też tłuszczów smażalniczych.

Tłuszcze trans są uznanym czynnikiem ryzyka przede wszystkim chorób sercowo-naczyniowych. Spożywanie znacznych ilości izomerów trans kwasów tłuszczowych podwyższa poziom tzw. złego cholesterolu (LDL) i obniża poziom „dobrego” cholesterolu (HDL) w surowicy krwi. 

Dlatego najlepiej ich po prostu unikać, nie jedząc lub jedząc bardzo rzadko produkty takie jak:

  • przemysłowo wyrabiane słodycze;
  • chipsy,
  • margaryny twarde,
  • frytki,
  • produkty smażone w głębokim tłuszczu
  • zupy w proszku,
  • sosy typu instant,
  • paluszki.

jw

Serwis Zdrowie-PAP

Podziel się:

DZIELNICOWY Z NIESPO
Odznaczenia za zasł
EnglishIrishPolishRussianSpanish
EnglishIrishPolishRussianSpanish
RSS
Facebook
Facebook
LinkedIn