Kobiety i mężczyźni muszą zarabiać tyle samo

Dyrektywa UE w sprawie przejrzystości wynagrodzeń ze względu na płeć jest mile widziana, ale nie spełnia wymagań.

W odpowiedzi na opublikowaną przez Komisję Europejską proponowaną przez nią dyrektywę w sprawie przejrzystości wynagrodzeń między kobietami i mężczyznami rzeczniczka Partii Pracy Marie Sherlock, z zadowoleniem przyjęła długo oczekiwaną publikację.

Posłanka dodała jednak, że dotyczy to tylko większych firm, więc nie tych, które stanowią większość, a zaliczane są do małych i średnich. To może zaburzać cały proces i powodować wiele problemów, bo również pokazywać nierówne traktowanie.

Senator Sherlock powiedziała:

– Ostatecznie ustawodawstwo dotyczące różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn jest tylko jednym z szeregu środków niezbędnych do zmniejszenia różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn w tym kraju. Jednak dyrektywa UE zawiera kilka ważnych inicjatyw, które potencjalnie mogłyby rzucić istotne światło na płace, poziomy i praktyki progresji płac w organizacjach. Z pożądanym zainteresowaniem skupiono się na zapobieganiu powstawaniu różnic w wynagrodzeniach poprzez zapewnienie przejrzystości wynagrodzeń dla osób poszukujących pracy, ponieważ poziom lub przedział płac będą musiały być ogłaszane, lub zgłaszane kandydatom do pracy. Podobnie w dyrektywie proponuje się przyznanie pracownikom prawa dostępu do informacji o ich wynagrodzeniach w stosunku do porównywalnych pracowników i że należy ich corocznie powiadamiać o tym prawie. Co ciekawe, dyrektywa stanowi, że wnioskodawcy powinni mieć prawo do odzyskania własnych kosztów i nie mogą być odpowiedzialni za koszty pracodawców w przypadku, gdy sprawa została podjęta. Rozczarowujące jest to, że dyrektywa przewiduje zgłaszanie różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn tylko przez firmy zatrudniające 250 lub więcej pracowników. W porównaniu z 50 we własnym projekcie projektu rządu irlandzkiego. Dyrektywa nie określa również rodzaju informacji, które należy zgłaszać. Jest to kluczowe w rzucaniu tego ważnego światła na różnice w wynagrodzeniach i nierównościach płac między rolami i zawodami, a także na tych, którzy pracują w pełnym lub niepełnym wymiarze godzin. W 2018 roku moja koleżanka, senator Ivana Bacik, przedstawiła ustawę o informowaniu o różnicach w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn. Przeszła ona przez wszystkie etapy Seanad i oczekuje na przejście przez Dáil. Rząd wprowadził własne ustawodawstwo w 2019 r. i pomimo wielu zapewnień nie widzimy żadnych postępów z tą ustawą. Ogólnie rzecz biorąc, skala wyzwania, przed którym stoi Irlandia, próbując zmniejszyć różnicę w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn, jest ogromna. Średnia tygodniowa różnica w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn wynosiła 25,05% według najnowszych dostępnych danych w 2018 r. (źródło: Zarobki CSO na podstawie danych administracyjnych). Dzieje się tak, ponieważ kobiety zalegają w stawkach godzinowych, a wiele z nich jest uwięzionych w zatrudnieniu w niepełnym wymiarze godzin (zdefiniowanym przez CSO, jako mniej niż w pełnym wymiarze godzin). Ta różnica w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn prowadzi do jeszcze większej różnicy w wysokości 28,6% od ostatniego dostępne dane w 2019 r. (źródło Eurostat). Ostatecznie to proponowana przez Komisję Europejską dyrektywa w sprawie odpowiednich minimalnych wynagrodzeń ma potencjał, aby zmienić zasady gry w zmniejszaniu różnicy w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn. Została ona opublikowana w grudniu ubiegłego roku i stanowi, że państwa członkowskie muszą wprowadzić ramy rokowań zbiorowych podczas negocjacji zbiorowych. W Irlandii jest to poniżej 70%. Obecnie istnieje wiele badań, które pokazują, że kraje o wyższym poziomie skoordynowanych negocjacji mają zwykle mniejsze zróżnicowanie płac, a te o niższym zróżnicowaniu płac mają zwykle mniejszą różnicę w zarobkach między mężczyznami i kobietami na rynku pracy.

Opr: Bogdan Feręc

Źr: Labour Party

Polska-IE - © MATERIAŁ CHRONIONY PRAWEM AUTORSKIM
Ustawa o e-hulajnoga
Półwysep Dingle be
EnglishIrishPolishRussian
EnglishIrishPolishRussian