Site icon "Polska-IE najbardziej politycznie-społeczno-gospodarczy portal informacyjny w Irlandii
Reklama
Reklama

Iluzja dobrobytu: Ubóstwo energetyczne znakiem rozpoznawczym europejskiego lidera zamożności

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama

Wskaźniki gospodarcze, statystyki wzrostu PKB oraz nagłówki o rzekomym dobrobycie malują obraz państwa będącego europejskim symbolem sukcesu finansowego, a mowa oczywiście o Republice Irlandii.

Zza oficjalnych raportów wyłania się jednak brutalna codzienność tysięcy mieszkańców, w której podstawowe dobro – jakim jest ciepło w okresie zimowym – staje się luksusem niedostępnym dla znacznej części społeczeństwa. Szalejące ceny energii elektrycznej i gazu wymuszają na mieszkańcach sięganie po metody przetrwania, które trudno pogodzić ze standardami życia w nowoczesnym kraju.

Dramatyczny wzrost kosztów utrzymania sprawia, że ludzie zmuszeni są do nierzadko upokarzającej kreatywności. Ograniczanie włączania ogrzewania przestało być kwestią oszczędności, a stało się warunkiem przetrwania miesiąca. Wśród relacji mieszkańców pojawiają się przykłady spędzania poranków pod kołdrą, czy unikania przebywania w wyziębionych pokojach. Przypadek Michaela Conwaya ze Skerries, pobierającego zasiłek inwalidzki, doskonale obrazuje tę niewydolność.

Mężczyzna wskazuje, że mimo posiadania nowoczesnej pompy ciepła, budzi się w temperaturze sięgającej zaledwie 15 stopni Celsjusza. Próba ogrzania lokalu drastycznie podnosi zużycie prądu, a to z kolei przekłada się na drastyczny wzrost opłat. Jego rachunki z poziomu 80–100 euro, wzrosły latem do 150 euro, by przy ostatnim rozliczeniu osiągnąć kwotę 340 euro. Zważywszy na fakt, że sezon chłodów dopiero się rozpoczyna, perspektywy stają się przerażające.

O skali zjawiska świadczą również twarde dane rynkowe oraz obserwacje organizacji pomocowych. Przedstawicielka Saint Vincent de Paul (SVP) Louise Bayliss zwraca uwagę na paraliżujący strach przed odłączeniem dostaw energii. Zgromadzone jeszcze przed okresem najniższych temperatur dane pokazują, że aż 328 tysięcy gospodarstw domowych posiada zaległości w opłatach za prąd, a 188 tysięcy zalega z płatnościami za gaz. Łączna kwota tego skumulowanego długu przekroczyła 204 miliony euro. Wchodzenie więc w sezon zimowy z tak potężnym obciążeniem finansowym sprawia, że wiele rodzin woli znosić chłód, niż pogłębiać zadłużenie.

W życiu codziennym przekłada się to na poruszające praktyki. Rodzice organizują dzieciom wspólne przebywanie w jednym łóżku pod pretekstem „dnia filmowego”, aby ogrzać domowników bez konieczności uruchamiania instalacji w całym budynku. Osoby starsze wybierają spędzanie całych dni w bibliotekach i placówkach publicznych wyłącznie po to, by przebywać w ogrzewanych pomieszczeniach.

W odpowiedzi na narastający kryzys organizacje charytatywne oraz instytucje wsparcia socjalnego, takie jak Community Welfare Services czy wspominane SVP, starają się nieść pomoc materialną i wydawać bony na energię elektryczną. Jednak konieczność masowego sięgania po tę doraźną pomoc w państwie o tak wysokim poziomie zamożności, ujawnia głębokie pęknięcie systemowe. Rosnące rachunki za energię przestają być jedynie problemem ekonomicznym, a stają się kryzysem społecznym, w którym godność i zdrowie obywateli padają ofiarą drożyzny.

*

A rząd? Ten zapewnia, że robi wszystko, co jest w jego mocy. Jak jednak widać, moc jest niewielka, jak niewielkie są możliwości ogrzewania mieszkań.

Bogdan Feręc

Źr. News Talk

Photo by Kira auf der Heide on Unsplash

© Wszystkie materiały na stronie wydawcy Polska-IE chronione są prawem autorskim.
Reklama
Reklama
Reklama
Exit mobile version