Ewelina Rubinstein: Transpłciowi i niepełnosprawni modele podbijają amerykańskie wybiegi

Kiedy pytam 22 – letniego Nathana Westlinga, kogo widzi w lustrze, bez najmniejszego wahania, odpowiada, że  „męską wersję dawnego siebie”. Jego rude włosy są ostrzyżone, głos ma niski, lekko zachrypnięty, a kontury twarzy wydają się ostrzejsze niż jeszcze kilka miesięcy temu.

Kim jest Nathan Westling?

Polskiej publiczności jego nazwisko niewiele mówi, ale w Ameryce jest niezwykle popularne. Przełomem w jego karierze modowej stał się moment wygrania walki z depresją.

„Miałem silne napady lęków, problem z gniewem itp. Wiedziałem, że terapia jest ważna, ale jeśli sam sobie nie pomogę, to nikt tego nie zrobi. Rzuciłem wszystko z dna na dzień. Spakowałem się i z Nowego Jorku przeprowadziłem się do Los Angeles. Zrobiłem to, aby rozpocząć nowe życie już nie jako Natalia, ale jako Nathan…”.

Patrząc na twarz młodego modela nie widać na niej zarostu, więc śmiało można porównać go do zwykłego skejtowca rodem z Santa Monica.

„To tylko pozory – komentuje wygląd Nathana Allyssia Alleyne z telewizji CNN i dodaje, „że jeszcze do niedawna najważniejsze magazyny ze świata mody za kanon piękna uznawały przede wszystkim czarnookich mężczyzn o przeszywającym i mocnym spojrzeniu. Nathan ma zupełnie inny wizerunek, inną osobowość. Jego kaskadowe spojrzenie i rude włosy nadają mu nie infantylnej delikatności, ale czegoś wyjątkowego,  co przyciąga po prostu wzrok”.

Nathan Westling zadebiutował w branży już kilka lat temu. W 2013 roku (jeszcze jako Natalia) wypromował go  sam Marc Jacobs, jeden z najbardziej znanych współczesnych kreatorów mody w Stanach Zjednoczonych. Po inicjacji u Jacoba, potem było już coraz lepiej. Westling (wciąż w ciele kobiety) wziął udział w wielu znaczących kampaniach reklamowych, m.in. dla Louisa Vuittona, Prady, Diora czy Chanel. Dzięki temu poznała go nie tylko cała Ameryka, ale również Japonia, Chiny, Włochy, Francja, a nawet Rosja.


***

W świecie mody Westling znalazł się w wieku 16 lat.

„Do modelingu namówiła mnie mama. Uważała, że po prostu nadaję się do zostania modelką/modelem. Myślę, że chciała też spełnić swoje niezrealizowane marzenia z młodości (…). Na początku buntowałem się przeciw jej planom, ale teraz wiem, że to właśnie modeling pomógł mi pogodzić się z własną transpłciową tożsamością”- mówi Nathan.

***

Warto jednak podkreślić, że Nathan Westling nie jest żadnym wyjątkiem w branży modowej. Modele transpłciowi od dawna obecni są na amerykańskich wybiegach i cieszą się coraz większą popularnością.

W latach siedemdziesiątych  ikoną mody był, a w zasadzie była,  transpłciowa Afroamerykanka Tracey Norman. W jednym z wywiadów dla New York Magazine  przyznała, „że życie w ciele mężczyzny było dla niej udręką”.

Ujawniłam się jako osoba transpłciowa dopiero w dniu ukończenia szkoły średniej. Powiedziałam o wszystkim mamie, która nie była na mnie zła. Popatrzyła na mnie i wzięła mnie w objęcia (…). Swoją przemianę w kobietę przechodziłam etapami (…). Poznałam w klubie dla osób transpłciowych pewnego lekarza, który zaproponował mi rozpoczęcie terapii hormonalnej. Moje ciało zaczęło się zmieniać. Figura mi się zaokrągliła, zaczęłam też mieć widoczne piersi (…) Trzeba jednak pamiętać, że piękno podobnie jak moda to tylko… złudzenie… Kiedy przestano mówić do mnie „ona”, a znowu zaczęto „on, coś musiało się skończyć.

***

W 2010 roku Brazylijska modelka Lea T stała się pierwszą transpłciową kobietą, która pojawiła się w kampanii mody, stając się twarzą domu Givenchy.

Pięć lat później model bośniacko-australijski Andreja Pejić (który w 2011 roku został nazwany androgyniczną muzą męską Jeana Paula Gaultiera) stał się pierwszym modelem trans, który został wypromowany przez magazyn Vogue.

Później byli następni, tacy jak: 24- letni Teddy Quinlivan, 20- letnia Hunter Schafer lub 26- letnia Hari Nef. Ich twarze oraz nazwiska znane są na całym świecie.

***

Ostatnio także w amerykańskich mediach głośno jest o Aronie Philipie, modelu, który nie tylko jest osobą transseksualną i czarnoskórą, ale także niepełnosprawną. Aron urodził się z mózgowym porażaniem dziecięcym i od najmłodszych lat identyfikował się z płcią żeńską.

„Chcę pokazać, że zawsze można być sobą i spełniać marzenia”- napisała na swoim Twitterze. I choć jedni wytykają jej działalność jako „typowej aktywistki”, ona wyraźnie odcina się od tego typu oskarżeń. „Jestem modelką – mówi. – Nie aktywistką, nie żadną działaczką polityczną! Pragnę jedynie tego, aby ludzie z niepełnosprawnością także pojawiali się w świecie mody”.

A jak jest w Polsce?

Polskie wybiegi nie mogą pochwalić się co prawda transpłciowymi modelkami lub modelami (przynajmniej oficjalnie), ale osoby niepełnosprawne wcale nie są wykluczone z branży modowej. Po konkursie na pierwszą Miss na wózku inwalidzkim przyszedł czas na pierwszą agencję dla modelek i modeli niepełnosprawnych (1).

Agencja Equal (tłum. Równi) została powołana do życia przez panie Sylwię Gajewską oraz Olgę Cieślar  w celu stworzenia nowych możliwości niepełnosprawnym modelkom i modelom, którzy działają na własną rękę w świecie modelingu. „Do tej pory- jak czytamy w materiale z 2014 roku –  w Polsce nie było agencji, które zainteresowałyby się osobami niepełnosprawnymi, a te które są, mają swoje kryteria, których osoba chora z fizyczną niepełnosprawnością nie jest w stanie spełnić. Chcemy stworzyć miejsce skupiające osoby chore, na wózku, bez nogi czy ręki i wypromować je!” – piszą założycielki agencji Equal.


(1) Źródło: https://www.nie-pelnosprawni.pl/index.php/kultura-sztuka/4585-equal-pierwsza-w-polsce-agencja-dla-modelek-i-modeli-niepelnosprawnych

Ilustracja: Nathan Westling, fot. Collierschorrdtudio


Agencja Informacyjna

Ewelina Rubinstein 

Agencja Informacyjna


Ewelina Rubinstein

– dziennikarka, pisarka, autorka wielu artykułów o tematyce społeczno-kulturalnej. Zadebiutowała mini-powieścią pt.: „Nina, prawdziwa historia”, dzięki której zdobyła uznanie wielu Czytelników. W 2016 roku ukazały się jej dwie kolejne książki (w tym „Jerozolima. Miasto Boga”), a w listopadzie 2017 roku reportaż „Niczyj. Prawdziwe oblicza bezdomności”. Jej teksty publikowane są także na łamach wielu ogólnopolskich czasopism oraz portali internetowych. Współpracuje z Telewizją Polską oraz ogólnopolską Agencją Informacyjną w Warszawie. Wielokrotnie nagradzana i nominowana w krajowych konkursach dziennikarskich.

Podziel się:

WIELKA DEFILADA „S
Uczniowie też mają
Translate »
Translate »
RSS