Site icon "Polska-IE najbardziej politycznie-społeczno-gospodarczy portal informacyjny w Irlandii
Reklama
Reklama

Dlaczego musimy wysłuchać młodych mężczyzn w erze algorytmów

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama

Współczesna debata publiczna o równości płci i sprawach społecznych skupia się wokół słusznych dążeń do emancypacji, wyrównywania szans oraz walki z nierównościami. Rzadziej jednak zadajemy sobie fundamentalne pytanie o kondycję tych, którzy wchodzą w dorosłość w zupełnie nowej, cyfrowej rzeczywistości.

Marginalizacja problemów młodego pokolenia mężczyzn przestaje być zjawiskiem marginalnym kulturowym, a staje się poważnym wyzwaniem dla całego systemu społecznego. Sygnały alarmowe płynące z europejskich instytucji pokazują, że ignorowanie tego stanu rzeczy zagraża nie tylko zdrowiu psychicznemu chłopców, lecz także długofalowemu postępowi w zakresie budowania otwartego i zrównoważonego społeczeństwa.

Głos w tej sprawie zabrał między innymi irlandzki europoseł Billy Kelleher, który podczas niedawnego posiedzenia w Parlamencie Europejskim zorganizowanego z ramienia grupy Renew Europe zwrócił uwagę na konieczność otwarcia szerszego dialogu. W centrum uwagi znalazł się fenomen tzw. manosfery oraz lawinowy wzrost problemów psychicznych dotykających najmłodszych obywateli. Kelleher słusznie zauważa, że dotychczasowe mechanizmy wsparcia okazują się niewystarczające wobec skali wyzwań, z jakimi mierzą się dzisiejsi nastolatki i dwudziestolatkowie.

Żyjemy w epoce, w której socjalizacyjne środowisko młodego człowieka przeniosło się do przestrzeni wirtualnej. Media społecznościowe przestały być jedynie narzędziem komunikacji, stając się potężnymi laboratoriami kształtującymi ludzką tożsamość. Agresywne algorytmy żerujące na emocjach, polaryzacji i ludzkiej potrzebie przynależności serwują młodym chłopakom skrajne narracje. Zamiast konstruktywnych wzorców radzenia sobie z trudnościami, internet podsuwa im uproszczone kalki kulturowe, toksyczne definicje męskości lub obietnice szybkiego sukcesu, które w zderzeniu z rzeczywistością prowadzą do bolesnego rozczarowania.

W tym samym czasie młodzi mężczyźni doświadczają cichej epidemii izolacji społecznej, samotności i lęku. Choć są pokoleniem najbardziej połączonym technologicznie w historii ludzkości, paradoksalnie odczuwają głębsze poczucie odizolowania. Nałożyły się na to tradycyjne oczekiwania kulturowe, które wciąż nakazują mężczyznom tłumienie emocji i samodzielne radzenie sobie z kryzysami, oraz nowe, nierealistyczne standardy sukcesu ekonomicznego i społecznego. W efekcie rośnie pokolenie młodych ludzi czujących się obco we własnym świecie, co bezpośrednio przekłada się na dramatyczne statystyki dotyczące zdrowia psychicznego i uzależnień.

Zjawisko dynamicznego rozwoju manosfery – luźnej sieci stron internetowych, forów i twórców internetowych skupionych wokół męskiej tożsamości, często spychane jest do roli marginesu lub demonizowane bez próby zrozumienia jego źródeł. Kelleher słusznie argumentuje, że rozwój tego zjawiska nie może być dłużej ignorowany. Młodzi mężczyźni nie trafiają tam w próżni; szukają tam odpowiedzi na pytania, których nikt inny nie chce im postawić, oraz przestrzeni, w której ktoś ich słucha.

Co więcej, kryzys ten ma szerszy wymiar. Pogłębiające się poczucie wyobcowania u młodych mężczyzn bezpośrednio zagraża postępowi w zakresie równości płci. Osoby czujące się zepchnięte na margines, nierozumiane i obwiniane za całe zło współczesnego świata rzadziej stają się naturalnymi sojusznikami praw kobiet czy orędownikami sprawiedliwości społecznej. Zamiast tego zamykają się w defensywnych okopach resentymentu. Prawdziwa równość nie polega na rywalizacji na cierpienie, lecz na dostrzeżeniu, że patriarchat rani również samych mężczyzn, narzucając im sztywne, wyniszczające ramy funkcjonowania.

Rozwiązanie tego węzła gordyjskiego wymaga zmiany optyki w polityce publicznej. Zagadnienia te muszą być rozpatrywane równolegle na poziomie komisji zajmujących się zdrowiem publicznym oraz równością płci. Konieczne jest stworzenie bezpiecznych, alternatywnych przestrzeni, w których młodzi mężczyźni mogliby bez obawy przed stygmatyzacją rozmawiać o swoich problemach, słabościach i emocjach.

Doskonałą inspiracją mogą być tu sprawdzone rozwiązania oddolne, takie jak popularne w krajach anglosaskich „Męskie Szopy” (ang. Men’s Sheds), które pierwotnie aktywizowały starszych mężczyzn poprzez wspólną pracę i rozmowę. Podobne inicjatywy o charakterze profilaktycznym i wspierającym należy pilnie zaadaptować dla młodszych pokoleń, łącząc pomoc psychologiczną z praktycznymi formami integracji społecznej.

Kluczem do zmiany pozostaje jednak gotowość do autentycznego wysłuchania. Zanim zaczną pouczać młodych mężczyzn, społeczeństwo, media i politycy muszą usłyszeć ich skargi, lęki i codzienne frustracje bez uprzedzeń. Tylko poprzez porzucenie ideologicznego klucza na rzecz głębokiej empatii i systemowej troski możliwe będzie zatrzymanie kryzysu, który po cichu wyniszcza całe pokolenie, oraz ponowne zjednoczenie społeczeństwa wokół wartości prawdziwego partnerstwa i szacunku.

Bogdan Feręc

Źr. MEP Billy Kelleher

Photo by Nathan Trampe on Unsplash

© Wszystkie materiały na stronie wydawcy Polska-IE chronione są prawem autorskim.
Reklama
Reklama
Reklama
Exit mobile version